Posts

Doe dan maar net alsof je gek bent!

Afbeelding
Maar eigenlijk  gaat dit bericht over het belang van Loslaten! Dat komt later op mijn Spijkerbed! .................................................................  Ja, een goeie optie! Gewoon doorgaan met je goeie gewoontes, oftewel met de routine die het hoort te doen. Of het nou werkt of niet, gewoon doorgaan! Geloven in jezelf kan wonderen doen... 😁😇

Met droge keel en natte broek?

Afbeelding
 Wakker worden in de Nacht: Inderdaad.... Maar het is 3:33 uur.  De magische tijd in de Nacht... Ga gerust nog maar even je bed in!😉

Soms duizelt mij hetgeen ik schrijf!

Afbeelding
  I am who I am...💚 Dit keer verscheen het op mijn oude vertrouwde Spijkerbed. Inmiddels is het na 5en en ga ik weer even naar bed... Dat wat ik schrijf lijkt mij vaak 'ingegeven'.... 💜 Want hoe anders kunnen we ons geloofwaardig maken dan door het 'Wetenschappelijk bewezen' te noemen? 😉

75 en dan alsnog je Vrijheid tegemoet?

Afbeelding
  Sinds het 'goed' met me gaat krijg ik het hier steeds benauwder. Leven in een Systeem lijkt steeds meer op een geregiseerd  'verplicht' Leven! De Zorg gaat voelen als een gevangenis! En dat ga ik uitzoeken.... Kan het ook anders en dan toch hier blijven wonen? Best een  dubbel gevoel, want het huurcontract staat gewoon op mijn naam en de rekeningen worden via mijn geldbeheerder ( Veritas) betaald. Gelukkig heb ik dat toen zo gelaten: Mijn inkomsten laten beheren! Natuurlijk betaal ik daar voor en staat het los van dit systeem. Dus....ga ik uitzoeken wat er verder mogelijk is en hoe het anders kan! Want ik ben niet crimineel en heb mij nooit ergens schuldig aan gemaakt waardoor ik in een 'gevangenis' terecht ben gekomen. Bizar, hoe ver kan de Zorg gaan! Wellicht ben ik binnenkort genoodzaakt dit bericht te verwijderen. De censuur van een Systeem? Vanwege het risico van Leven... laat ik dit bericht staan! (Overigens is het vreemde dat de bewoner verondersteld wo...

Zoekend naar eenvoud en simplicity.

Afbeelding
  En om 4:48, 18-08-2025 besluit ik te stoppen met mijn openbare blogs. Door geen reacties meer te krijgen realizeer ik mij dat een besloten blog beter voor mij werkt. Want dat wat ik blog is die ik ben en waar ik voor sta. Is het raar dat ik er zelf erg veel aan heb? Dus zeg ik: Over en uit! Ineens leek dit Proefblog mij daar de juiste plek voor! Vandaag onderneem ik  daar hier de poging toe. Inderdaad, zoekend naar gewone taal. Recht toe, recht aan! Eerst maar eens Leren accepteren! Dus hier ga ik vandaag, al zoekende een poging toe doen: Eerst maar eens kladschrijven op mijn besloten blog, daarna knippen en plakken...

Als Leven lijden wordt, wat dan?

Afbeelding
  Om te beginnen vraag ik mij af: Wanneer lijden wij en wat is dan lijden? Is lijden misschien iets dat erg persoonlijk is? Voor mijn vorm van lijden lijkt vooral 'ruimte' nodig. Ruimte geven aan ons ( mijn) persoonlijk lijden? Gelukkig kan ik Leven, naast mijn lijden! Doen wat er nodig is om mijn leven zinnig te kunnen invullen. Invullen met plezier, vanuit het gevoel van innerlijke Vrijheid Mijn 'leeftijd' is daar goed geschikt voor....Vrijheid, vrij om te zijn die ik werkelijk ben! Want dat wordt lijden ondergeschikt en niet meer dan constant Leren!