Je schildert, maakt je huis steeds tot een warme, prachtige plek, dat is ook een kant van jou. Niet alleen het doodsverlangen. Ook je hoop op verandering, je creativiteit. Ik denk ook dat je invloed hebt op anderen. Laat dat toe. Wanneer ze voor je "zorgen". Ik denk dat ze je graag mogen. Of niet? Is ook waardevol. Misschien moet je proberen "andersom" te denken? Jouw leven is mooi, is nuttig. Vreselijk woord, he?
Denken we nou echt dat het wat oplevert en dat we er van kunnen leren? Hebben we er dan ooit van geleerd, en maken we dus nog steeds dezelfde fouten? Ja, ja, het leren van, zal toch echt anders moeten...
Vandaag gaat het over 'schilderen'... Niet over schilderen in het algemeen, maar gewoon over mijn persoonlijke ervaring daarmee. Regelmatig bekijk ik mijn oude werk en dan denk ik; Waarom ben ik niet in die stijl verder blijven gaan? Maar, zo zit ik niet in elkaar... Steeds weer ontdekken en steeds weer veranderen. Dat is mijn lust en mijn leven. Maar ik geef toe dat het ook onrust geeft... Allerlei materialen probeer ik uit, zelfs als ze niet echt mengen. Het mooie van impulsief schilderen is dat wat komt spontaan komt! Achteraf zie ik pas waar het over gaat!
Je schildert, maakt je huis steeds tot een warme, prachtige plek, dat is ook een kant van jou. Niet alleen het doodsverlangen. Ook je hoop op verandering, je creativiteit. Ik denk ook dat je invloed hebt op anderen. Laat dat toe. Wanneer ze voor je "zorgen". Ik denk dat ze je graag mogen. Of niet? Is ook waardevol. Misschien moet je proberen "andersom" te denken? Jouw leven is mooi, is nuttig. Vreselijk woord, he?
BeantwoordenVerwijderen