Proefblog anno NU.

  Hoe kwam ik daarop? Want dit is mijn werk ...een experiment van weleer. Verf op de verpakking,  ooit spontaan gedaan! En gisteren vond ik er de tijd voor om hem te verwijderen.. Heb er geen spijt van... Er ontstond .. een werk van ultieme vrijheid... e n vannacht kreeg ik deze droom: Het ging over Vrijheid en...verraad...iets waar ik nooit over nagedacht had.. . Vrijheid en verraad Heb jij daar wel eens over nagedacht?

  Hoe moeilijk is het om Waanzin te herkenen? En om onderscheid te durven maken tussen een gezond Ego en een opgeblazen zelfoverschatting! Gisteren bij dat z.g. onderzoek merkte ik het. De urologe wist totaal niks over mij.. Maar... ze hadden weer een blaasontsteking ontdekt. Op mijn vragen schoot ze all erlei kante op, vaak met vage medische uitdrukkingen.. Kortom, het onderzoek kon niet doorgaan, want.. De vage reactie van de experts.. En dat terwijl ze niet eens wist wie ik was... Weet je, ik ben er echt klaar mee!

  De Nieuwe tijd, de Nieuwe mens... Eenmaal op die Weg is er geen weg meer terug. Wakker geworden om nooit meer in te slapen? O ja, gewoon in je bed, dat wel. Maar niet meer in het Nieuwe Leven. Wakker geworden om opnieuw te leren zien. Zien, dat wat werkelijk is. 💚🙏

De weg naar innerlijke vrede. Zo heet  één van mijn Zen boekjes. Veel van de wijze lessen zijn toch vaak theoretisch. In ieder geval voor mij, want een 'goeroe' ben ik niet.... Leven naar wie je werkelijk bent... Want meestal laten we slechts een kant van onszelf zien. Tenzij je ineens met iets geconfronteerd wordt. Vandaag lukte mij het niet eens om de inleiding opnieuw te lezen.. Eric Chaline heet de schrijver. Nee, het kwam niet echt meer bij me binnen. Gewoon teveel informatie die zeer moeizaam tot de kern kwam. Trouwens, de lay-out van dit boekje is prachtig! Nee, deze foto staat er niet in. Het was ooit de interpretatie van mijzelf. Verlichting! Zen is mij even ontglipt maar wat in het vat zit verzuurt niet. Een ingeblikt verleden?  

 Regels en fatsoen. Eerlijkheid en waardering voor elkaar. Niet alleen naast de deur, maar wereldwijd! Die regenboogvlag mag daar gerust een symbool voor zijn... zolang we maar geaard blijven Geaard....anders dan; wat is jouw geaardheid? Simpel, want we zijn allemaal uniek, en dat heeft niets te maken met beter of slechter... Als individu zijn we onmisbaar om het leven mooi te houden. Mooi en spannend, vruchtbaar en gezond. Zoeken we nog steeds naar GOD? Hoeveel beelden hebben we er reeds voor verzonnen, hoeveel religies hebben we ons al eigen gemaakt? Maar ook voor hoeveel onenigheid hebben we al gezorgd.... want uiteindelijk vinden we toch dat ons eigen 'geloof' het ware is... Want WIJ geloven niet, nee, we menen te WETEN. En eigenlijk is het ook zo; We weten wie we zijn, we weten waar we vandaan komen...Diep van binnen, heel diep van binnen! Toch nog GOD op de foto? Helaas bewoog HIJ... En dat is dan ook de aard van wat wij GOD noemen... HET beweegt altijd en toch is HET alt...

 De 'Ik-Robot'. De reactie-stand is tijdelijk Alleen ouder worden? Het kan je zomaar overkomen en dat is bij iedereen verschillend. Voor mij geldt het alleen-zijn op een meer bewuste manier. Maar alleen zijn, kan op latere leeftijd ontaarden in eenzaam zijn. En ja, ik tob er al jaren mee! Steeds tracht ik een nieuwe manier te vinden om te overleven...🙏 Deze keer kwam ik op het 'Robot-idee'. Natuurlijk werkte dat niet altijd, ik moet er iets voor doen, namelijk 'doorzetten'. Want als ik zwaarmoedig opsta, blijf ik eerst even op mijn bedrand zitten, letterlijk eerst mijn lichaam ervaren! Het denken zet ik dan even op de robot-stand. Zoiets heb ik moeten oefenen, maar het lukt steeds beter. De noodzakelijke dingen werk ik  ( soms moeizaam) dan als een robot af. Een nieuwe reis? En ja, de robot is ingesteld...

Zonder dat laatste kan de eerste niet bestaan... Met dank aan Corona die ons weer eens hiermee confronteerde! Of eigenlijk met; Vrijheid bestaat niet, in ieder geval niet zonder regels. Nooit en nergens. Één heilige regel is; Wat U niet wil dat u niet geschied doe dat ook een ander niet. De ander in een kooi stoppen... doe jij dat? Of doe je dat alleen met huisdieren? Of doet misschien je partner dat met jou? Maar wellicht doe jij dat zelf met je partner! De eigen verantwoordelijkheid werd ons wereldwijd afgenomen, omdat? Nu gaan weer langzaam die deuren weer open... maar sommige ontwaken daardoor. We beginnen te beseffen hoe we geleefd worden door anderen en door achterhaalde systemen! Dat stoffige bewustzijn van ons moet dus nodig worden afgestoft. Maar zijn we nog op tijd? Zijn we op tijd om te beseffen dat Vrijheid niet zomaar een kreet is, hebben we al door wat vrijheid betekent? Daar waarin ik mij nu bevind word ik daar keihard mee geconfronteerd. Vanwege de opgelegde regels i.v....

En ik hou van mezelf, nee het is geen narcisme, het is liefde voor het leven en omdat ik iedereen liefheb, wie ze ook zijn er wat ze ook doen...bij sommige voel ik pijn en  verdriet maar nooit haat. Haat ken ik niet ...Haat is zielloos....  Mens zijn is bijzonder...darom is iedereen bijzonder en vaak bijzonder verschillend. Die ander nemen zoals ze zijn, wat is daar toch zo moeilijk aan? Neem eerst jezelf maar zoals je bent en heb lief... Begin maar bij jezelf.  In het Nederlands klinkt het iets minder drastisch Ik ben die ik ben. Oftewel jezelf trouw blijven! Niet om te provoceren of om anderen de baas te zijn. Want jezelf trouw zijn zit diep. Alleen jijzelf kan daarbij. En in je diepste zelf is dat nooit schokkend En niet tegendraads. Het is zoals het is. En als je daarbij kan  ben je een gezegend mens. Of dat altijd pijnloos en makkelijk is? Nee, integendeel. Al heel jong speelde er veel dingen een rol. Astma en een allergische aanleg. Een aanleg tegen alles wat n...

 Uiteindelijk is het een Proefblog en de rust hier is erg aangenaam... Want natuurlijk gaat het hier om... Bezig met 'genezing'. Want eigenlijk zijn we allemaal nodeloos ziek. Ziek gemaakt! 💚

Het is logisch dat mensen conclusies trekken uit wat je schrijft. Maar ondanks mijn gevoeligheid blijf ik schrijven zoals ik ben. En niet vanuit hoe ik graag gezien zou worden! Als ik me echt kwaad voel..dan uit ik mij... Wel liefst zo min mogelijk kwetsend... Natuurlijk kan ik denken; Laat ze maar reageren, ze kennen mijn leven toch niet! Neem reacties maar met een korreltje zout... Helaas is het vaak als zout in de wonde.

De Nieuwe tijd. Weer even terug op mijn Proefblog, begonnen in 2020. Zomaar, zonder speciale reden...op proef dus. Onze vrijheid is ingedamd, er zijn er die zeggen; Maar dat ligt aan jezelf. Dat soort mensen denkt dat vrijheid blijkbaar betekent; Kunnen doen wat je wilt... Al die corona regels schaden ons toch niet? Ze zijn voor ons eigen bestwil. Maar wie bepaalt die regels eigenlijk en met welk recht? Verdiep je maar eens in de informatie die er verstrekt wordt. Allemaal los zand, de ene onzekerheid na de andere... Misschien wordt juist daarom ons de mond 'gesnoerd'. We worden behandeld als kleine kinderen, die massaal het begrip 'verantwoordelijkheid' niet kennen. Regels als wettelijke verplichtingen? En dat bepaald door 'onwetenden'... Hebben ze wel eens gedacht aan goede en integere voorlichting? Een volwassen verzoek om rekening met elkaar te houden? Eigen verantwoordelijkheid dragen...en daarin zelf beslissen. Spiritueel gezien...

Wat is er mis om aan verwachtingen te voldoen? Want die heb jezelf ook.. Neem nou dat bloggen op zich... We zetten ons in en we delen graag! Of heb ik het mis? En dan..dan wordt er niet gereageerd, niemand neemt de moeite om een teken van leven te geven... Maar dan heb je kracht nodig om toch door te gaan! Al bereik je er maar één die stilzwijgend leest en.. gaat nadenken over hoe hij of zij in elkaar zit. Maar heb ik daar belang bij? Ja, natuurlijk...want we leven namelijk in 1 wereld! Ook al ervaren we die soms heel anders. We hebben elkaar nodig...maar dat vinden we nog steeds moeilijk om daar een invulling aan te geven.. Ja, dan gaan we schermen met termen en elkaar 'beschuldigen'... Je moet je ego los laten! Ga gerust je gang als je er werkelijk last van hebt. Maar over welk ego heb je het eigenlijk????

Wist ik het maar.. Schilderen is niet mijn beroep. Het gebeurt me gewoon. Tja, het zal je maar gebeuren. Klagen bij God kan ik niet... Simpel, want ik kom van elders! Daar waar ik van kom is geen God. Daar zijn we gewoon!

Dan..niks, gewoon beleefd blijven en m'n geduld bewaren! We hebben namelijk de kans van ons leven, de kans om te veranderen... Helaas overheerst de angst...maar zodra je je eigen angst weet te overwinnen, overwin je ook de angst van de ander! Het wordt werkelijk hard werken en ik ben er klaar voor.. Voordat ik in gesprek ga, of ga schrijven zoals hier, zorg ik eerst dat ik uit mijn kwaadheid ben... Dan pas zeg of schrijf ik over wie ik ben en wat ik voel. Met bloggen kun je mooie dingen doen!

Nee, deze zijn nog vrijblijvend! Baat het niet dan schaadt het niet.

En dan, zomaar ineens ben je 70! Zodra je over je gevoelens wilt praten omtrent dat onderwerp, vliegen de clichés je om de oren! : Je bent zo oud als je je voelt; : Elke leeftijd heeft wel iets moois; : De dood komt steeds dichter bij dus je tijd begint op te raken; : Wees dankbaar dat je nog leeft!; Oké, maar wat voel je werkelijk? Want de situatie waarin je verkeert kan veel bepalen. Lukt het je überhaupt om hierin eerlijk naar jezelf te zijn?

Er zal meer dan genoeg te delen zijn in dat jaar!  Over de Nieuwe Tijd...voor sommige slechts een verzinsel, een spiritueel sprookje! Of dat gaat kloppen, realiteit gaat worden? Dat heeft werkelijk alles te maken met je verwachtingen... Want gaan er dat jaar wonderen gebeuren ! Misschien teleurstellend? We zullen het zelf moeten bewerkstelligen. Het bijzondere is dat we dat dan ook zullen kunnen!

Is dat eigenlijk niet een vorm van bijgeloof? Maar dat doet er is dit geval niks aan af! Dingen, ongeacht welke...kun je altijd positief benutten. Vaak vooral de dingen die in het begin je slecht lijken uit te komen. Doordat er even een 'gat' viel ben ik aan de slag gegaan met het opruimen en reorganiseren van mijn werkplek. En wat een enorme verademing was dat! Ik heb mijzelf ooit wijsgemaakt; Een werkplek mag gerust een zootje worden... Ja hoor dat mag gerust! Alleen werkt het dan minder prettig.

Spiritualiteit is een goede drijfveer en een waardevolle inspiratie. Maar hoe je het ook wendt of keert, we moeten eindelijk eens gaan handelen! Ongeacht de  verhalen over engelen en buitenaardse beschavingen die onderweg zijn om ons te helpen of wat dan ook...Het is nu werkelijk de tijd om als mens eens te gaan handelen. Ons bewustzijn is namelijk ver genoeg gevorderd om dat uit te voeren!

Want in feite eindigde het vorige blog/schrijven op deze manier; ...want anders...Anders wat? Dan raak je alles kwijt waaraan je gehecht bent/was. En dat gebeurde mij inderdaad! Alles kwijtgeraakt waarbij ik in een ogenschijnlijke hel terecht kwam... Niet alleen mensen raakte ik kwijt, maar ook spullen, m'n huis en al mijn spaargeld. Toch zelfs ook het restje gezondheid dat ik nog over had. Maar het allerbelangrijkste bleef in mij leven. En daarom lukte het mij destijds om van die hel een soort hemel te maken. De  duistere 'engelen' van deze hel verbaasden zich... Hoe krijg je het voor elkaar? Achteraf kan ik zeggen; Door trouw te blijven aan de regels die in mijn hart leven...