Proefblog anno NU.

  Bizar hoe ik alles reeds op kleine schaal al had meegemaakt. De Slingedael periode.... zo genaamd om mij te helen. Om te genezen van mijn val. Alles werd mij afgenomen, mijn huis, mijn spullen en zelfs bij mijn inkomen kon ik niet meer, en toen ze merkten dat ik deze wantoestanden via het internet de wereld instuurde werd mijn internet afgesloten! Maar ik was niet voor één gat te vangen en kocht mijn internet verbinding via Lebara, betaalde het dus gewoon zelf. Dat ik daar niet thuishoorde daar werd eerst niks aan gedaan... Toen ben ik flink tekeer gegaan tegen de maatschappelijk werkster van daar! En wel zo dat iedereen het kon horen. Het bleek daar een politiestaat in het klein te zijn. En ik werd verwijderd door.....een loeder zou ik het kunnen noemen. Maar er was daar een vrouwelijke arts én een goede psycholoog die voor mij aan de slag gingen.... Nu zit ik gelukkig weer in Gouda in een prachtige flat en kan weer bij mijn eigen geld! Geldbeheer 'Rotonde' bleek corrupt en ...

Wees vrij en leef met heel je hart! Ben je dan echt vergeten dan je Vrij geboren bent? 💚  Kunnen we werkelijk nog steeds niet zelf nadenken? Oké, ik leef nog en ben van na 1945... en was geen Jood! Nee, we mogen het niet vergelijken.. maar toch doe ik het! Kunnen we nog steeds geen NEE zeggen tegen een vernietigend systeem/? Een machtssysteem dat zich weer voordoet als een grote zuiveraar! In mijn hart ben ik en Jood en een zwarte man... Daar ben ik de andere! Een andere die gewoon een mens is! Bloggen is makkelijk, je kan me beledigen... me veroordelen, wat je ook wil! Maar vergeet één  ding niet; We zijn gewoon mensen, net als iedereen...  En we zijn vrije geesten.. Dus leef voor de gezonde Vrijheid! 💚 Er is niets makkelijker dan Liefhebben!

💚 Het groene hart... Tja, en wat kan ik er nu mee doen? Schrijven, schilderen, misschien met iemand praten... Of gewoon vriendelijk tegen iemand zijn? Iemand met liefde aankijken, want zo moeilijk is dat niet. Kijk maar even door die vijandige blik heen! En achter die pijn zit vaak verdriet en teleurstelling.. En toch heb ik Lief, nog steeds en zelfs steeds sterker... Het verdriet van de ander en hun teleurstelling. Als ik er doorheen gekomen ben kan een ander dat ook. En ik blijf het leven bestuderen.... alsof het vandaag pas ontstaan is! Wat we met elkaar doen is vaak ook wat we onszelf aandoen... Daarom heb ik liever lief. Dan denk ik aan de pijn van mijn vader.... Hij had veel pijn... en ik ken het niet eens! Hij heeft het nooit met mij kunnen delen! Zo is hij niet opgevoed. Zelf ben ik helemaal niet opgevoed... Ze lieten me gewoon zijn...die ik ben. Kijk het maar gewoon even weg... en wees NU.

Een raar bericht misschien... Maar ik ben er voor je... Altijd, zolang ik leef! Toch durven we daar nooit gebruik van te maken... 'Zolang ik leef ben ik er voor je'.  Maar dan? Dan leg ik gewoon een arm om je heen en luister naar je... naar alles wat je kwijt wilt alles wat je zwaar op het hart ligt. En ik luister naar je en ik hoor je. Zonder je aan te raken heb ik je lief. Heb je lief zoals je bent,

  En niemand hoeft dit te weten. Daarom schrijf ik soms hier.. Want hier leest bijna niemand. Terwijl ik constant nies loopt het water uit mijn neus. En als  ik loop lijk ik steeds te vallen. Vandaag is het een hele slechte dag,.. En soms zie ik ineens dubbel, Verder voel ik mij werkelijk goed.

  Ja, dit systeem heeft mij uitgeput. Het systeem van de leugen en het bedrog. Systemen van macht en onmacht... Maar ik leef nog en denk aan mezelf maar vaak ook aan anderen...die er slachtoffer van worden! Op Slingedael heb ik het letterlijk ervaren; De macht versus de onmacht. Maar wie versterken eigenlijk de waanzin van de macht? Niet alleen de machtigen, maar vooral ook de 'slapers'.... De slapers die er van uitgaan dat het wel over zal gaan. Hun tijd zal het wel duren. Ondanks dat ik soms doodmoe ben ga ik door... Zelfs voor degenen die het nu opgeven! Sommige schijnen werkelijk te denken dat ze niets meer hebben toe te voegen. Mijn beste vriend ooit heeft daardoor een eind aan zijn leven gemaakt. En dat terwijl hij nog zoveel had bij te dragen....

Dan..niks, gewoon beleefd blijven en m'n geduld bewaren! We hebben namelijk de kans van ons leven, de kans om te veranderen... Helaas overheerst de angst...maar zodra je je eigen angst weet te overwinnen, overwin je ook de angst van de ander! Het wordt werkelijk hard werken en ik ben er klaar voor.. Voordat ik in gesprek ga, of ga schrijven zoals hier, zorg ik eerst dat ik uit mijn kwaadheid ben... Dan pas zeg of schrijf ik over wie ik ben en wat ik voel. Met bloggen kun je mooie dingen doen!

Is dat eigenlijk niet een vorm van bijgeloof? Maar dat doet er is dit geval niks aan af! Dingen, ongeacht welke...kun je altijd positief benutten. Vaak vooral de dingen die in het begin je slecht lijken uit te komen. Doordat er even een 'gat' viel ben ik aan de slag gegaan met het opruimen en reorganiseren van mijn werkplek. En wat een enorme verademing was dat! Ik heb mijzelf ooit wijsgemaakt; Een werkplek mag gerust een zootje worden... Ja hoor dat mag gerust! Alleen werkt het dan minder prettig.

Uit het Niets geboren en tot Niets geworden blijken we Alles te zijn 🙏

Omdat ik er morgen even niet kan zijn. De knoop in je maag, alsof er een rubberen mes in je bedroefde ziel snijdt. Belandt tussen de oude mensen en zelf al aardig op weg. Dan vraag je je af, wat maakt hen zo oud? Hun houding, de kleding, de manier van lopen, van kijken? Want wat hoort er nou werkelijk bij oud zijn? Natuurlijk is het prachtig dat je al bijna 70 bent, want toen je 34 was had je alle reden om ervan uit te gaan, dat je nog maar kort te leven had. De dag van die ene angst ruilde je in voor de dag van de andere angst. Totdat het je niet meer uitmaakte en je gewoon per dag leefde. En zo stapte je van de ene dag van angst in de dag van vrolijkheid en optimisme. Die werden dan weer ingeruild voor andere dagen, keer op keer andere gevoelens, andere verwachtingen. Wat heb je daarvan geleerd? Je bent die je bent...elke dag anders en toch elke dag dezelfde. Dat is precies wat je voelt, elke dag anders en toch dezelfde. Ben je gelukkig of ben je ongelukk...

Alertheid van een volwassene? Het ziet het kind dat de ander nog steeds bepaalt. De ander zegt dan; houd jij eens even je mond. Ze zijn dan in gesprek. Dan neem je je eigen kind even liefdevol in bescherming; En zegt, ik zorg voor je en ben er voor je. Zie maar dat zij dat nog niet kunnen. Laat ze maar.

Een maatschappelijk bewustzijn? Wat kan dat betekenen...misschien werkelijke betrokkenheid met elkaar.. De oudere mens die door omstandigheden totaal alleen is komen te staan... ja, er zijn er meer dan je denkt. Moet zo iemand als een soort menselijk afval in de zorg geplaatst worden? De zorg die zich niet wezenlijk bezighoudt met de mens als individu. Als een elk uniek zijnd wezen. Werkelijk uniek! Kunnen we het al opbrengen om deze mens in zijn waarde te laten en te steunen in wie hij of zij is. Geworden door het gaan van de eigen persoonlijke weg. Het pad des Levens... Hoe mooi zou het zijn om deze unieke mens persoonlijk bij te staan. Bij te staan als mens met de mensen en dat vanuit een; Maatschappelijk Bewustzijn.

Hoe je daar ook naar kijkt, prettig voelen doet het nooit. De persoon blijft je, bij een treffen, altijd weer irriteren. Wat het is, dat weet je vaak niet eens, het vervelende gedrag van de ene kan charmant en aandoenlijk zijn bij de ander. Vreemd, want je kan je afvragen, wat zit daarachter, daaronder zelfs? Maar voordat je al die gevoelens diepzinnig gaat onderzoeken, hoe kan je er ook naar kijken en erover denken. Laat het eens goed binnenkomen, want zou jij die persoon willen zijn, of met iets van haar of hem willen ruilen? Probeer eens heel even ingedachte die persoon te zijn... Zou jijzelf gelukkig zijn met je eigen gedrag of zie je in dat er iets voor die persoon mist? Zonder op hem of haar neer te gaan kijken kun je het ook gaan ervaren vanuit een soort mededogen. Want hoe erg is het als je jezelf op zo'n vreemde manier constant wilt bewijzen? Laat hem of haar maar voor wat ze zijn en je zult merken dat je 'hekel hebben aan', milder wordt en mi...

Op het blog Spijkerbed vind je een artikeltje over 'roken'. De schrijver zelf was daardoor en daarvoor al zeer creatief bezig geweest, hij had een ruimte ingericht voor de verstokte roker, vergeet niet dat het soms zelfs om oude vriendschappen gaat,dus tegen hen te pas en te onpas de moraalridder uit te gaan hangen...nee, dat 'past' eigenlijk niet. Hooguit kan je af en toe een menslievend moment vinden om daar eens een gesprekje over te hebben. Hoe vriendschappelijk is het om meteen te gaan klagen over die stank en het geel worden van je dure witte vitrage. Vergeet vooral niet het plafond te benoemen en je keurige witte muren! Mensen weten drommels goed dat dit de gevolgen zijn en de echte vrienden zullen daar zeker rekening mee houden. Maar stel dat ze het toch eens willen hebben over hoe moeilijk dat stoppen voor hen is! Begrip voor wat dan ook kunnen opbrengen is in feite zeer warm-menselijk... Evengoed kan je het hebben over het 'genezen' van e...