Proefblog anno NU.

  Weet niet meer tegen wie ik dit ooit gezegd heb; Ik ga slapen weet niet hoe en waar...

 Wat zou Hij doen?

Vandaag geschilderd.... als therapie tegen de grote Waanzin!  Want ik ben die huichelarij zat! 'Neem vooral dat vaccin, anders ben je een gevaar voor de ander'!? Welke idioot heeft dit bedacht? En vooral welke schoften willen ons dwingen tot een bepaalde manier van  schuld denken! Macht door angst te creëren, wellicht vanuit macht of juist vanuit angst! Als kuddedier deed je ALLES braaf, alles wat je werd opgedragen... Terreur gedrag van een overheid en iedereen pikte het! Loop jij nu volgespoten rond met een gevoel van macht over de ander? Vandaar dat ik niet meer blog op Spijkerbed... Een bed vol injectienaalden.... Nog even dit; Kijk jij nog kritisch naar praat programma's? Een grote reclame campagne voor de waanzin en de macht! Ja, ja, nu spelen ze het zelfs al via de griepprik! Uiteindelijk heeft al die rotzooi veel gekost en het geld moet eruit gehaald worden, terwijl de leugen erin gespoten wordt.

Het inspireert mij... Daarom plaats ik het. Extra belangrijk in deze tijd. Weten wat je doet en waarom je het doet. 💚

  En zeker niet alleen wat schilderen betreft!

En vanuit die Stilte..... Met basilicum...  In mijn Stilte drong dit tot mij door; Tegen dit soort termen verzetten wij ons heftig... 'Ik/we zijn een vrij mens, hoe kan je dit suggereren!!! " In deze vakantie tracht ik mij zoveel mogelijk daar aan te onttrekken... maar door het een zie je ook het ander. Een bijzonderheid was wel dat de premier van Engeland heeft besloten dat de mensen maar eens hun eigen verantwoordelijkheid moeten gaan dragen. Tja, beter laat dan nooit! Die hele corona terreur heeft mij doen inzien hoe wij naar elkaar 'kijken'. Omdat wij het nou eenmaal niet kunnen moet het ons opgelegd worden! Ja, wij mensen zijn gevoelig voor regels, vooral als er gesuggereerd wordt dat ze goed voor ons zijn. Maar daar begint de hersenspoeling... want het gevolg van dwang is; opstandigheid! We worden behandeld alsof we kleuters zijn... En zo worden we ook door iets als de tv geprogrammeerd! De misselijkmakende blijheid die ons wordt opgedrongen door de vaccinatie- r...

  Toch mijn hart luchten op dit blog. Een heerlijk rustig blog waarop ik kan mijmeren over dat wat was... Wat er het afgelopen jaar gebeurde kon niemand zich voorstellen. Maar heb meer angst en onzekerheid ervaren in de aidsperiode. We wisten totaal niet hoe dat werkte! Heb veel risico gelopen en veel vrienden zijn eraan overleden. En ik besta nog! Heb zelfs nog geen corona! Vaccinatie? Nee....

 Mijn hart brak toe hij me vertelde dat hij pijn had omdat hij nooit geleefd heeft. Mijn adem werd mij ontnomen toen ik dit hoorde... En ik trachtte hem te zien.. moeizaam en wazig... We huilen samen! Hij vond mij een knappe vent.. Ik hem ook natuurlijk! Zijn fysieke verschijning bleef vaag... Zijn stem steeds duidelijker! En toen, toen ging hij rondlopen in mijn huis... Hij vroeg van alles en was verbaasd! Toen ik hem vroeg of dit echt  was keek hij mij aan en zei; natuurlijk is dit echt! Hij wilde mijn bed verschonen omdat het nat was.. Ik was met stomheid geslagen.... En vroeg; Ben je nou echt echt of ben je mijn fantasie? En hij haalde mijn bed af... Wat jammer dat ik mijn fototoestel niet heb! 'Ik ben je broer'...zei hij en hij ging....

Of we op elkaar leken weet ik niet...  Zijn naam was Hendrik Walter Hij stierf gelijk na zijn geboorte... Als kind vond ik ooit het trouwboekje van mijn ouders en daar werd hij in vermeld! Als hij er nog was had ik vast veel steun aan hem.. Of hij aan mij... In de oorlog van 40-45 verloor ik een stel tweeling zussen, ze stierven in de couveuse...de stroom werd afgesneden. Mijn overleden broer komt de laatste tijd weer even langs.. En we zijn nog niet toe aan een 'gesprek'.... Dat heeft tijd nodig...

Met dank aan Elly... Een prachtige clip. Vandaag wijk ik uit naar dit blog. En vanochtend vroeg heb ik weer eens het nieuws bekeken. Dat doe ik tegenwoordig maximaal 2x per dag. Steeds weer ben ik opgelucht dat ik de stem van mijn Hart volg. Ga ik stemmen en laat ik mij vaccineren...?? Jezelf trouw zijn is de enige manier.

Kan het mij eigenlijk nog schelen? Eerlijk gezegd; steeds minder. Veel van de reacties zijn oprecht en sommige zijn niet meer dan het ventileren van hun eigen frustraties! Maakt dat mij wat uit? Steeds minder want jezelf voor schut zetten in een reactie is ook heel waardevol! Weet je wat zo gek is? Ik ben alle mensen, ik ben iedereen.

Van Spijkerbed naar hier... Schilderen en schrijven.... Ze schieten er behoorlijk bij in dus verhuis ik maar even naar dit rustige blog. Met bovenstaand schilderij begon ik weer een stapje verder te gaan. Weer wat oude technieken uit de kast gehaald! Het resultaat is er nog niet.Dus ga ik verder met experimenten in dit werk. Schrijven? Gelukkig blijft het belangrijkste in mijn hoofd zitten. Totdat het er eindelijk weer eens uitkomt! Als zeg ik het zelf ( een ander zal het namelijk niet doen ) toch heb ik interessante dingen geschreven, zowel op mijn Spijkerbed als op Werkwijze...

Jazeker! Het werpt namelijk zijn vruchten af. Af en toe gewoon iets uitproberen dat een beetje buiten hetgeen valt dat je kunt verwachten op Spijkerbed. Op dit moment overweeg ik om vooral op dit blog de 'onbelangrijke' berichten te plaatsen. De gezelligheids-babbels! Spijkerbed hoop ik namelijk wat meer to the point te laten zijn... Vandaar dat ik op dit blog wat zijpaden ga uitproberen... Een proefblog dus.

Naar aanleiding van een stuk van Kagib: klik Wat gebeurt er als onze creatieve energie geblokkeerd wordt? Dit is als het lijfelijk ervaren... Maar toch ook de invloed die het heeft op onze geest! Pijn en lichamelijk ongemak kunnen lichaam en geest even 'blokkeren'. Je niet meer kunnen uitten op een manier die ons gegeven is, kan tot vreemde dingen lijden. En dat ieder mens anders is, kun je hierdoor ervaren. Word je ineens agressief en kwaad, dan is dat juist het stuk in je dat uitgewerkt dient te worden. Word je somber en voel je je niet meer echt geroepen? Ook daar ligt een bijzondere taak voor je... Negeren en dwars door alles heen gaan, lijkt voor sommige de enige oplossen... Dat dit niet zal werken, merk je pas veel later.. Te algemeen gaan schrijven is niet echt mijn ding. Om hier doorheen te komen kan ik maar één ding doen; De kleine stukjes die ik nog wel kan opbrengen, gewoon oppikken en doorgaan. Doorgaan tot waar het...

Weten waar je voor staat.... Weten waar je voor gaat... Het was er altijd al, en nu wil je het vormgeven... Ik zou het kunnen aangaan op de manier waarop ik schilder. Namelijk door gewoon te beginnen. Je idee a.h.w. naakt op het witte vlak presenteren... Open staan om de Liefde te verenigen en wel zo simpel mogelijk. Zonder termen van onderscheid. Met een eenvoudig doel; Samen tot de mens van Liefde te komen.

Het lijkt er steeds meer op dat het aan mijn laptop ligt. Toch blijkt vaak achteraf dat je kunt zeggen; Het heeft zo moeten zijn... Maar dat is helaas pas achteraf! Misschien als ik overschakel op Firefox? Te veel experimenteren is in dit geval misschien niet zo verstandig. Steeds meer hoor je in de spirituele wandelgangen dat er veel aan het veranderen is. Soms zelf dingen die we nog niet op waarde kunnen inschatten.

Dat is minder ingewikkeld dan we vaak denken; Je bescheiden opstellen en niet op de voorgrond willen zijn om anderen te overtuigen van wat er gaande is... En als je dan al spreekt, spreek dan namens jezelf! Haal er liever niet van alles bij om anderen te willen overtuigen, want alleen een flexibel en liefdevol gedrag is voldoende. In alles wat je doet! En vooral, overschreeuw je eigen onzekerheid nooit door anderen te citeren. Je kunt nu al doen waar we in wezen naar op weg zijn! En wat doe ik daar zelf aan? Klaar staan voor anderen...en ze geven van wat ik heb!

Het Nu is veranderd. De rust. Een soort leegte die tegenwoordig beter bij mij past. Maar 't begrip rust is betrekkelijk... Omdat ik weer zeer gedreven aan het schilderen ben! Proefschilderen op een Proefblog. Over de bijzondere dingen die daardoor gebeuren schrijf ik wel als ik er aan toe ben. De zeventiger jaren. ↥ Het toen  van de 90er jaren. 🔺 🔻

Er stond reeds een nieuw bericht klaar voor dit blog. Steeds letterlijker een Proefblog anno 2019. Een bericht van ongeveer dezelfde strekking kwam ik tegen in mijn 'leeslijst'. Daarom laat ik 'mijn' bericht even bezinken, voordat ik het ga publiceren. Een blog over de Nieuwe Tijd en de Verandering... Vandaar een Proefblog. De stroomversnelling.

Net als mijn nieuwste werk... Het is even wennen. Mijn werk is nog in ontwikkeling . Net zoals ikzelf misschien? Links - boven kan je op de 'streepjes' drukken. Daar zie je o.a. de mogelijkheid om volger van dit blog te worden. Toch steeds weer een verrassing voor mezelf. Want wat er komen gaat weet ik nooit. En dat geldt zeker voor mijn nieuwe werk. Het dringt meestal veel later pas tot mij door waar de voorstelling betrekking op heeft.. Op voorhand iets verzinnen? Zelden tot nooit! Vandaag doe ik het even met mijn nieuwste  'selfie'. (Want mijn nieuwe werk is nog niet geschikt voor publicatie)