Proefblog anno NU.

Vul gerust in waarover jij lezen wilt. Maar natuurlijk vanuit mijn persoonlijke visie!😇 Bij reacties graag! Ben ik dan misschien ' A Spiritual Painter'? Eindelijk heeft het een naam! Inderdaad, er is aan gewerkt!😉

 Want hoe kunnen we daar het beste mee omgaan? Geduld is een vereiste... tenzij je er gewoon niet in mee wilt! We zijn en blijven vrije geesten, altijd... Geknecht worden door gekken heeft ons daardoor nooit onderdanig gemaakt... En dan weer over mijn persoonlijke obsessie Fotografie! Over alles dat niet zo goed gelukt is...

  Want uiteindelijk besloot ik geen persoonlijke dingen meer te bloggen.. Ze zijn gewoon te heftig. Zal ooit wel weer gebeuren, maar voorlopig nog niet. Overigens ben ik best tevreden over de foto-kwaliteit van dit Alcatel toestel. Toch overweeg ik weer een Samsung te kopen...Daar schijn je veel meer mee te kunnen. Vooral fotograveren blijft mijn meest geliefde hobby.... 😇💚

  En dan zou ik morgen om 14:00 uur een afspraak hebben in het ziekenhuis. Eerst wordt er een slangetje ( met camera-mini!) via de plasser in m'n blaas gebracht... Om te kunnen zien wat die verdikking inhoudt! Of het nog niet genoeg is...daarna wordt mijn prostaat gekeurd...hoe het daar mee staat. Dat lijkt met de 'hand' te gebeuren...(brrr😕) Natuurlijk zie ik daar tegen op! Wie zou dat niet doen...Want voor deze onderzoeken moet ik in de zwangerschapsklem liggen.. Benen wijd dus. Alles uit, behalve mijn bovenkleding??? Zoals mijn toestand nu is, door de extreme warmte...zou het beter zijn de afspraak te verzetten. Of.....ik ga en laat het als slachtvee over me heen komen.😟😎 Maar op zich; met mij gaat het goed. Mensen trouw.... Dat is ook de reden dat ik mijn andere blogs zo af en toe bijwerk! En nog iedereen bedankt die mij trouw blijven! 💚

En dit oudje doet het nog prima.  Eenmaal 'wakker' geworden wordt dat hard werken 😉. Wat er met me gebeurd is weet ik eigenlijk niet. Maar ik ben aan de slag, heb mijn nieuwe oude ik herontdekt..... Wonderlijk? Ach, ik werk er hard aan en... met veel plezier. Letterlijk en figuurlijk blijken 'we' meer in huis te hebben dan wat we dachten! 💚 Juist nu is belangrijk aandacht en geduld te hebben.

  Terugval is opzich af en toe een logisch gevolg van Herstel! Gek genoeg leren we ervan...💪 Het kan ontstaan door; vermoeidheid, tegenslag of tegenwerking. Laat je niet ontmoedigen, want in feite ontmoedigen wij onszelf. Te hoge verwachting of... ineens haast voelen! In mijn geval had ik duidelijk te veel hooi op m'n vork genomen.Zomaar ineens 3 uur wandelen? Van niets naar alles... Grapjas die je bent 😉 En dan weer terug op de rails... Je zal merken dat je toch weer stappen verder bent! 💚

  Het kan niet anders dan zeer persoonlijk worden.. Toch is het 'ouder'worden iets algemeens! Althans, als je 'geluk' hebt. Overigens is dit slechts een begin. Later ga ik hier verder... Een dag in de zon doet wonderen.' Maar alweer, dan ben je ineens 75! En toch is er meer dan hoop. Je  kunt er juist nu aan werken. En dat gaan we doen. Want samen ouder worden en ontdekkingen delen Ja, dat kan tegenwoordig Laten we er maar dankbaar gebruik van maken.

  Het gaat goed met me. Bijna goed! De werkelijke waarheid tracht ik soms hier te uitten. Ik worstel en kom boven. Slechts 75 ben ik... heb nog maar 50 jaar te leven! Tot zover hier en als je het echt wilt, dan blog ik verder over; De Waarheid. Verleid me nou maar niet tot de Absolute waarheid! Want dan kom ik langs, bij jou...hou ver dan ook.

  Zo werd ik vanmorgen wakker en het was geen droom! Meer een soort herinnering aan mijn goede tijd. Regelmaat en routine, ik leek er altijd al een hekel aan te hebben! Terugkijkend zou ik er, op deze leeftijd, iets mee kunnen... Want door omstandigheden ben ik ... stuurloos... geworden! En dat zou ik graag een beetje veranderen.. Mijn gedachte van vanmorgen vroeg ging over het volgende; Zaterdag sta ik om 7:30 op en begin de dag met van alles wat er op mijn pad komt. De regelmaat 'dwingt' mij tot mezelf eerst even te wassen. Kleding uitzoeken die ik graag draag en waarin ik me wat 'zelfverzekerder' voel. M'n ontbijt bestaat uit slechts een banaan en een paar amandelen.. Over de realiteit ga ik niet schrijven, hopenlijk gaat die routine worden! 😉 Maar daar schrijf ik later weer eens over; Routine en regelmaat.

Vooral op onduidelijke foto's sta ik steeds beter! 😁  Drie uur in de nacht... Soms ga ik er dan toch maar even uit. Lag al meer dan een uur van de ene kant op de andere... Tegenwoordig schuif ik mijn leesbril onder mijn gewone bril. Voor als ik hele kleine letters moet lezen. Verder heb ik eindelijk een pakje 'backing soda' gekocht... Kostte trouwens nog geen 2 euro! Stond bij veel dingen vermeld waar je het bij nodig had. Heb het eindelijk gevonden, maar ben totaal vergeten waar je het voor nodig hebt! 😉

 

  Een persoonlijk blog. en dat was ooit ook de bedoeling. Door alle tragische gebeurtenissen zal ik pogen het te gebruiken als een openbaar dagboek. Op z'n minst kan ik zeggen dat ik in een intense leegte terecht ben gekomen. Dus.... ik worstel om? Om te overleven, in de hoop om weer werkelijk te gaan leven! Reeds voordat mijn jongste broer recentelijk overleed, was ik in die leegte terecht gekomen. Zelfs mijn 'levensovertuigen' gleed mij als zand tussen de fingers door. Soms zelfs alsof ik water trachtte vast te houden! En toen het onverwachtte bericht dat mijn enige en jongste broer (64) plots was overleden. Het verlamde mij totaal. Want er zit onnoemlijk veel verdriet onder En al schrijvende tracht ik eruit te komen. Helaas moet nu alles geregeld worden. Ik blijk er niet toe in staat. Maar wat moet dat moet en gelukkig heb ik hulp van hier en mogelijk van Veritas. Toen ik 60 was... wist ik gelukkig nog van niks. Dat is nou eenmaal het Leven.

  Het zijn maar woorden, Niets en  Iets. Gek genoeg bracht het mij veel. Noem het inzicht of wat dan ook. In ieder geval gaf het mij (uiteindelijk) rust. In feite was het zo dat ik mijn Niets begon te accepteren. Onrust en schuldgevoel verdwenen. De restanten neem ik voor lief, dus met Liefde voor het Leven en.... voor mezelf. Het Niets belandde in Vrede. Maar daarover binnenkort! 🙏

  Laat ik beginnen met; welke kast bedoel je eigenlijk? De linnenkast, de keukenkast of de televiesiekast? Ben ooit door mijn broer opgesloten geweest in mijn slaapkamerkast! Mijn god, wat was dat wreed....heb er behoorlijke claustrobobie aan overgehouden... Dit is trouwens pas het eerste deel van dit 'Kastschrijven'..... Nog veel te  warm voor meer. 16;48 Weer terug... ben eigenlijk nergens meer voor in de stemming. Maar toch, daarnet kwam ik door YOU-TUBE bij; wie is er nou wat! Dus zapte ik er even op los. Ineens dacht ik; waarom maakt dat ons iets uit? Gaat het om wat we in de slaapkamer doen of gaat het om met wie we ons leven delen? Gelukkig heb ik er ervaring mee; Het maakt weinig uit. Vaak helemaal niks!  

Zojuist iets geschreven op mijn Spijkerbed..     Had eigenlijk meer moeten zijn en... dieper! Want ik ben teruggevallen in mijn oorspronkelijke staat. Namelijk; liefdevol en vol begrip. Medelevend en soms zelfs medelijdend. Wat mijn ouders en mijn broer hebben geleden waarlijk geleden! En ik dan! Ik bleef gespaard, tot het moment dat ik begreep hoe het werkelijk zat.... Maar de liefde bleef overeind. Soms in een onherkenbare vorm.

  Bijna elke dag loop ik er langs Het weggetje naar de Plus. Op dit moment groeit er prachtig wild gras langs de kant. Het is oersterk en plukken lukt niet... ze houden zich vast! En steeds vergeet ik mijn schaar. Heb werkelijk zin in een grote bos, want je weet; het wordt zomaar weer gemaaid! Morgen doe ik het en beloof je een foto! O ja, en nu even over IK, want dat ben ik nou eenmaal; Vandaag, weekend, is een soort vrije dag... Kan wel rond 17;30 mijn broodje shoarma afhalen. Gelukkig hoeven we niet met een stempelkaart in de rij te staan. Gewoon maar blijven doen alsof je KORSAKOF hebt... Want elkaar vernederen met tenminste afstand, Maandagavond, vanaf 19:30 hebben we een thema avond; Korsakof! Geen etiketten meer accepteren! en vooral geen medicijnen die toch alleen maar geld in het laadje brengen en nooit genezing!   Nee, ik zal het niemand aanpraten. Maar het gros van de medicijnen is bedrog. Er moet aan verdiend worden.

  Een geslaagde foto Maar het bijbehorende bericht....? "Leer jezelf kennen". En laten we beginnen door te 'kijken' naar de Nieuwe tijd. Niet iedereen is daar meteen al gevoelig voor... en dat is eigenlijk maar beter ook. Bij mij is dat een constant proces, ben bipolair. En dat heb je in vele soorten! Zelf ervaar ik het als 'redelijk overzichtelijk'. Persoonlijk , noem ik dat. Alles wat ik op mijn blogs schrijf is dat dus 😎 Toch kan het 'jezelf leren kennen', steeds opnieuw voor iedereen gelden. Want ook ons lichaam en geest veranderen zeer regelmatig. Hoe een mens zichzelf ook ziet... we veranderen constant. Hetgeen we af en toe krampachtig vasthouden dat noemen we ons EGO, we maken nou eenmaal graag onderscheid in wie of wat we zijn. Door de eeuwigheid heen hebben we alles al reeds alle etiketjes opgeplakt. Natuurlijk liefst bij de ander!😇😉😈 Nee, een boek schrijven hierover, daar ben ik niet zo geschikt voor. Mijn EGO blijkt te zwak te zijn!😁😄...

Maar meelezen mag.  🙏  Eerst maar weer eens een foto? Want dit kind is voor iedereen. Waarom worden mijn stukjes zeer persoonlijk? Het gaat er hier vooral om hoe mijn 'nieuwe' invallen tot stand zijn gekomen. Regelmatig kom ik, dankzij internet, denkers tegen waarin ik mezelf herken. Of eigenlijk; hoe ik zelf al dacht zonder hen te kennen. Aanleiding was dit keer Bram Bakker Eerder niet van gehoord. En via zijn interview  met Jorn Luka kwam ik anderen tegen, zoals Gabor Maté. Nu even een foto-pauze; Weet De pauze duurt erg lang, omdat het over Alles gaat! Laten we maar beginnen over de waanzin van medicijnen, Ze genezen zelden iets ze verdoven of verlammen. En meestal ontkennen ze alles wat er werkelijk aan de hand is! Om nog maar te zwijgen over de bijwerkingen... Weet je wat er werkelijk geneest?> Inzicht in jezelf en inzicht in alles wat je dwars zit! Hé, en ik ben GOD niet! Stel je toch eens voor; Je zou dan voor eeuwig leven en altijd kerngezond zijn.

  'We leven in een vrij land'. Of hoe veel vrijheid is er in dit land? De afwas 'moeten' doen is één van die vrijheden. Af en toe een drankje is een andere (?) Wegens noodzaak in de zorg terecht komen, en die zorg heeft altijd regels en  (soms onuitgesproken) verplichtingen. Zonder crimineel te zijn ben ik daar mee geconfronteerd. En vaak is dat behoorlijk hypocriet! Dan doet het 'systeem' het vanuit goede bedoelingen. Eigenlijk schrijf ik dit vooral om mensen eens wakker te maken en, laten we zeggen, wat breder te denken. Als ik toen eens wist wat ik nu weet!

  Nu eerst meer even in de nevelige zon gaan zitten. Wat spullen mee om aan te werken. En m'n lunch. Vanmiddag nieuwe foto erbij en....meer! (Helaas is er iets tussen gekomen, morgen verder) 11-5-2024 Vandaag dus 😎 Een boek met een vreemde geschiedenis; Bij het gedwongen verlaten van mijn vorige woonadres bleek dit boek naar de kringloop te zijn gegaan... Maar tegenwoordig heb je hier en daar een open kast op straat staan. Je mag er iets inzetten of uithalen... En daar vond ik dit boek tot mijn verbazing terug! Voor mij echt een hebben-boek. Je kan het keer op keer weer lezen. Vandaag is het voor mij buitenweer 😎🙋 De outfit erachter is mijn nieuwe kleding; Shirt, broek en overhemd Ben er blij mee... Volgende keer een boek-behandeling.