Proefblog anno NU.

 En dan toch...misschien moet ik ook hier gewoon geduld hebben... Spijkerbed heb ik weer even open gezet...en hopla, meteen weer meer bezoekers. Ja ja, de Nieuwe tijd....nee, we zijn en blijven gewoonte dieren. Dit redelijk recente werk bevalt me wel. Het heeft zowel duisternis als licht in zich. Dus lijkt het een beetje op de tijd waarin we leven. Zijn we dan eigenlijk weinig in staat tot verandering? En dan de spirituele blogs in de zijlijn van Werkwijze. Ik bezoek ze altijd en lees dan even wat ze te melden hebben... Oi, de buitenaardsen houden zoveel van ons en staan binnenkort bij ons voor de deur... Geloof jij daar in? Jammer genoeg zie ik dat enkel als symbolisch...

  Dus sloot ik mij helemaal af! Althans, bijna !

Hij is weer weer! Nieuwe foto, nieuwe bewerking. Mijn vrije dag...en toch doe ik dan minder dan ik van plan was! Inderdaad, dat kleine afwasje en gelijk het spul teruggebracht naar de 'zorgpost'. En...ook m'n haar en baard geknipt! Redelijk gelukt.Haar met de tondeuse en dan plukjes draaien en afknippen... Maar dat werk sorteren is anders uitgepakt. Heb een aantal 'werken' uitgezocht waar ik details van op de foto gezet voor eventueel bij 'schrijfstukjes'. Morgen komt mijn h.h.hulp, aan haar heb ik veel. Volgende week dinsdag komt mijn 'maatje' zich de eerste keer! Had het aangevraagd via Humanitas...Ben de laatste jaren erg geïsoleerd geraakt en ben de laatste 10 jaar behoorlijk achteruit gegaan... 10 jaar geleden deed ik dit werk zelf...maar ik kan helaas niet zo veel meer... En dan te bedenken dat ik hier nu al een slapeloze nacht van heb! Pijn op de borst van de zenuwen...Hij ( Gerrit) komt dan met de dame van Hum...

Alweer een poging om mijn werk te sorteren! Bloggen/schrijven om de dingen voor jezelf op een rijtje te zetten? Als open-mindend figuur ben je niet altijd veilig, dus je kan een blog totaal privé houden... Helaas/gelukkig heb ik geen eelt op mijn ziel. Je kan er soms van schrikken wat mensen bij reacties neerzetten! Zelf tracht ik altijd zo min mogelijk of eigenlijk helemaal niet te kwetsen op het blog van een ander. Er zijn inderdaad mensen die iets teveel in hun eigen wereld leven en vol van zichzelf zijn Op Spijkerbed heb ik vooral goeie ervaringen en dat leek ook zo op Werkwijze....totdat; Totdat corona om de hoek kwam kijken! Het leek wel of de remmen los gingen, zeker als mensen ineens menen dat ze van alles kunnen stellen. Neem nou de reactie mogelijkheid op een blog. Reageren vanuit je luie stoel en niet echt nadenken wat dat met de ander kan doen! En nu helemaal terug naar 'voor mezelf' schrijven...Tot op heden voelt Proefblog wat veilig...

Spijkerbed Het bloggen is een heel ander gebeuren geworden. In ieder geval voor mij! Misschien is bloggen op zijn retour.

En het gaat voorlopig nog door! Het is niet de Stilte die ik zoek maar de diepere betekenis ervan. Hoe vul je die in en wat doe je ermee?

2020

Want in feite eindigde het vorige blog/schrijven op deze manier; ...want anders...Anders wat? Dan raak je alles kwijt waaraan je gehecht bent/was. En dat gebeurde mij inderdaad! Alles kwijtgeraakt waarbij ik in een ogenschijnlijke hel terecht kwam... Niet alleen mensen raakte ik kwijt, maar ook spullen, m'n huis en al mijn spaargeld. Toch zelfs ook het restje gezondheid dat ik nog over had. Maar het allerbelangrijkste bleef in mij leven. En daarom lukte het mij destijds om van die hel een soort hemel te maken. De  duistere 'engelen' van deze hel verbaasden zich... Hoe krijg je het voor elkaar? Achteraf kan ik zeggen; Door trouw te blijven aan de regels die in mijn hart leven...

Dat is minder ingewikkeld dan we vaak denken; Je bescheiden opstellen en niet op de voorgrond willen zijn om anderen te overtuigen van wat er gaande is... En als je dan al spreekt, spreek dan namens jezelf! Haal er liever niet van alles bij om anderen te willen overtuigen, want alleen een flexibel en liefdevol gedrag is voldoende. In alles wat je doet! En vooral, overschreeuw je eigen onzekerheid nooit door anderen te citeren. Je kunt nu al doen waar we in wezen naar op weg zijn! En wat doe ik daar zelf aan? Klaar staan voor anderen...en ze geven van wat ik heb!

Werk in wording. De Nieuwe Tijd, de Nieuwe Mens. Als ik zou stellen; Ik ben er één van... Dan roept dat weerstand op, en in mijn geval vaak een weerstand tegen wie ik ben. De grote Verandering in ons werkt zeer confronterend... Graag spreken we van 'wonderen' en wordt er nog steeds gedacht dat het binnenkort met een grote klap zal gebeuren. Die gedachte heeft alles te maken met ons ongeduld...een ander soort ongeduld. Ergens heb ik geschreven: Ik ben zo geboren...en in die zin begint de tijd rijp te worden om daar voor uit te komen. In het verleden bleek die nieuwe mens dan van voor gek verklaard te worden, opgesloten en ziek gemaakt... Ondanks de positieve wending is er nog steeds moed voor nodig om er voor uit te komen wie je werkelijk bent. Op dit moment in de tijd doen velen dit door middel van 'verpakkingen', want het is veilig om dit buiten ons zelf te plaatsen. Maar ook dat is Waarheid...De hulp van engelen, vanuit buitenaardse beschavingen,...

Michaël, zo heet deze aartsengel...een strijder tegen onrecht. In deze Nieuwe Tijd worden deze symbolen vaak gebruikt om de opdrachten die wij als mens ervaren, te omschrijven... Michaël (klik) Maar ik ben of heet gewoon Walter! Geboren in dit aardse leven. De tijd lijkt rijp voor een 'moeilijk 'schrijfstuk. Inderdaad, de Nieuwe Tijd is komende...we beginnen wakker te worden!  Het vreemde is dat ik 'wakker' geboren ben. En dat bezorgde mij, aards gezien, een moeilijk leven! Heb ik mijn opdracht gelijk al herkent, zo vlak na mijn geboorte? Niet als zodanig, maar wel al snel in mijn daden. Strijdend voor recht was ik reeds vroeg. Maar vooral levend in het onbewuste. Dat  bewustzijn moest in mij rijpen, groeien in het Bewuste Zijn. Is het toeval dat mijn naam Walter werd? Drie namen heb ik en Walter was eigenlijk mijn tweede naam. Toch besloot mijn moeder mij Walter te noemen en als kind heette ik 'Wally'. Eind van dit jaar word ik 70, 10 ...

Hoe gaan we dat eigenlijk doen en wat moeten we daarvoor allemaal los gaan laten? Op dit moment van de tijd in het directe Nu lijkt het bijna een recalcitrante uitspraak. En dat zou zeker niet werken, want het gaat niet om verzet, het gaat om bewustwording en de eigen verantwoordelijkheid opnieuw in te leren schatten... Boos reageren op alles wat er nu nog niet goed gaat werkt averechts. Goedschiks of kwaadschiks...er was/is nog steeds veel 'onwetendheid',  vaak nog gevoed door angst , maar ook zeker uit gemakzucht! Het aan anderen overlaten, dat lijkt een stuk makkelijker... Totdat het misgaat, dan zijn die anderen ineens de boosdoeners. De kracht van de eigen verantwoordelijkheid dragen is nog maar beginnende... Je eigen lichaam en geest leren vertrouwen door goed ernaar te kijken en...te luisteren! Zelf kost dit nieuwe denken mij ook nog best veel moeite, maar op de momenten dat het me dan lukt... Voor mij, na een lange weg, werkt dit dan enorm genezend

Over het hoe, wat en wanneer zullen we binnenkort alles 'weten'! 🙏

De verkramping van de moraal steekt zo nu en dan weer de kop op... Het komt er tegenwoordig op neer  dat het lichaam, zoals het is niet getoond zou mogen worden. Dan denk ik; welke seksueel gefrustreerde heeft deze moraal in de wereld gebracht. En hoeveel macht hebben deze 'zondig' denkende dan nog steeds? In mijn eigen werk heeft 'naaktheid' altijd een symbolische betekenis. Volgens mij heb ik slechts weinig een echte pornografische tekening gemaakt... En die zijn inderdaad anders confronterend... Dit keer ga ik ook op Proefblog anno 2019 een nachtexpositie beginnen. In de Nieuwe Tijd...is er dan nog steeds een huichelachtige moraal? Nee, want we gaan ons juist dan blootgeven. Iets erotisch heeft het wel. Wie niet trouwens? Een man met durf! Er gekleurd opstaan... Een rustige man...Naakt. Tja, zelfs naakt kan ingetogen zijn... Alles wat niet mag, gewoon getoond! ...

Dan zit ik even voor de tv wat in te dommelen. En behoorlijk ook, want mijn wijnglas met wit druivensap/citroen kieperde om. Gelukkig was er nog maar weinig in. Alles was begonnen met een herinnering...herinnering aan mijn werkelijke oorsprong. Eerst voelde ik hoe alles in mij was...alle herinneringen van het Zijn. Nee, het indommelen kwam pas nadat ik in het Niets terecht kwam. De oergrond van voor het Zijn. Nog van ver voor wat wij God zijn gaan noemen. En ineens was ik Nergens meer... Blijkbaar als bescherming voor de Geest was ik in die laatste fase van het Niets en Nergens weggedommeld. Het zal niet meer dan een nano-seconde geweest zijn. Weer helemaal terug in het hier en nu bedacht ik mij; Waar zoeken we eigenlijk naar en wat is het dat we willen weten? Alles is in ons aanwezig.

Er stond reeds een nieuw bericht klaar voor dit blog. Steeds letterlijker een Proefblog anno 2019. Een bericht van ongeveer dezelfde strekking kwam ik tegen in mijn 'leeslijst'. Daarom laat ik 'mijn' bericht even bezinken, voordat ik het ga publiceren. Een blog over de Nieuwe Tijd en de Verandering... Vandaar een Proefblog. De stroomversnelling.

Uit het Niets geboren en tot Niets geworden blijken we Alles te zijn 🙏

Proef-schilderen doe ik al jaren en is niets anders dan je hand laten leiden. Tegenwoordig ga ik daar steeds verder in mee. Waar zal deze mij heenleiden? Als toeval niet bestaat... Deze verscheen plots voor mijn raam! ?

Net als mijn nieuwste werk... Het is even wennen. Mijn werk is nog in ontwikkeling . Net zoals ikzelf misschien? Links - boven kan je op de 'streepjes' drukken. Daar zie je o.a. de mogelijkheid om volger van dit blog te worden. Toch steeds weer een verrassing voor mezelf. Want wat er komen gaat weet ik nooit. En dat geldt zeker voor mijn nieuwe werk. Het dringt meestal veel later pas tot mij door waar de voorstelling betrekking op heeft.. Op voorhand iets verzinnen? Zelden tot nooit! Vandaag doe ik het even met mijn nieuwste  'selfie'. (Want mijn nieuwe werk is nog niet geschikt voor publicatie)