Man of vrouw en....het niet-zijn. Typisch iets voor de niewe tijd! Want vandaag nam ik weer van alles tot me... En nu, in de nacht, bedacht ik mij; Maar ik ben eigenlijk helemaal NIET. En zo simpel kan het zijn. Gewoon niet zijn.
Waarom moeten we toch agressief zijn en oorlogszuchtig? Elkaar afslachten in oorlogen, de waanzin van het man zijn? Zal wel een natuurlijk gegeven zijn(heeft iemand ooit bepaald) Voeballu en bierzuipu, vrouwen belachelijk maken...zijn allemaal*****
Zijn we misschien de weg kwijt geraakt of denken we iets te moeten zijn wat we helemaal niet zijn? Wanneer zijn we eigenlijk op het verkeerde been gezet? Mannen zijn gevoelswezen, dat werd snel de kop ingedrukt.. Door wie eigenlijk? GOD was het zeker niet, want die hebben we zelf verzonnen. Het is slechts HET AL! En dat AL verzint niks, het is gewoon en was er altijd al.. ÉCHT GELOVEN is geloven in je zelf...
Trouw zijn aan mijn oude blogs dus? En zo moeilijk is dat niet voor mij (Spijkerbed en Werkwijze) Maar wat niet mijn bedoeling is en nooit is geweest: Mensen proberen te overtuigen ten bate van het ene of het andere! Doet me erg denken aan hoe sommige religies de ander willen dwingen(?) tot een bepaald geloof of een bepaalde overtuiging! Er spelen vaak andere belangen ook een rol... Juist daarom ben ik extra voorzichtig op dit blog. Neem nou het verkondigen hoe ik bezig ben en wat het met me doet, maar ook hoe het werkt! Tja, De verandering, de Nieuwe Tijd, de nieuwe mens... Dat is iets waar je met hart en ziel voor mag gaan, want pas dan is er kans van slagen.
Als mannen ouder worden.. Vrouwen trouwens ook, maar alleen als man kan ik inschatten waar een man doorheen gaat! Één van de vaak voorkomende kwalen is.... incontinentie! Zelden praten we daarover omdat het erg gênant is.. Toch vind ik het zelf belangrijk om daar open en bloot eens over te bloggen. Hihi, nee, naaktfoto's doe ik er niet bij... Aangezien ik op dit moment even met andere dingen bezig ben kom ik daar later uitgebreid op terug..
Of we op elkaar leken weet ik niet... Zijn naam was Hendrik Walter Hij stierf gelijk na zijn geboorte... Als kind vond ik ooit het trouwboekje van mijn ouders en daar werd hij in vermeld! Als hij er nog was had ik vast veel steun aan hem.. Of hij aan mij... In de oorlog van 40-45 verloor ik een stel tweeling zussen, ze stierven in de couveuse...de stroom werd afgesneden. Mijn overleden broer komt de laatste tijd weer even langs.. En we zijn nog niet toe aan een 'gesprek'.... Dat heeft tijd nodig...
Weet je, soms ben ik even totaal op... Nooit echt leeg, maar gewoon even op! Juist dan ga ik door in de nacht.... Das niet goed voor ons Oké...blij dat jij dat zo ziet! Natuurlijk ga ik weer even naar bed. Op de grond liggen vond ik niks...
Laatst sprak ik mijn geliefde buurvrouw, die ik meer als een vriendin beschouw... Ze is reeds de 80 gepasseerd, ze vroeg mij: Ben jij dan niet bang dat er weer oorlog komt? Zij is dat wel! Wat ik mij vooral afvraag: Wat doet angst met een mens? Maar zover komen de meeste niet eens... Dus wat kan ik doen? In ieder geval door er niets aan bij te dragen....
Reacties
Een reactie posten