Proefblog anno NU.

 

 

 Want alles is behoorlijk veranderd! De foto's kan je nu zelf groter of kleiner maken en dat is even wennen... Lettertypes? Helaas zie ik geen verschil... Groot? Ja, dat is me wel duidelijk. Das wel erg breedbeeld!

Ben er al tijden mee bezig,stoppen met bloggen! Maar eerlijk gezegd ben ik er NU  erg klaar mee... Er is niet veel betrokkenheid meer..het is een leeg gebeuren geworden. Of het aan mezelf ligt of aan het hele blog gebeuren? Toch was juist daarom proefblog een goed idee! En van de mensen die ik niet graag mis heb ik hun e-mail adres.Maar ik deel graag mijn creativiteit en mijn 'levenslust'. Dus ga ik op zoek naar iets anders. Wie weet, tot ziens. Maar even serieus, waar gaat dit heen? De gekte en de leugen van de corona heeft ons gehersenspoeld. We zijn erin gaan geloven...

Met grijze pluk.

Stel je nou eens voor dat mensen dit gaan lezen! Ben ik dan een oproerkraaier of gewoon iemand die zegt wat hij denkt? In de tijd van de aids sliep ik met...mannen. Nou ja, van slapen kwam niet veel En de een na de ander overleed op een vreselijke manier. Liet ik mij testen? Nee, want je kon er toch niks mee... Dus ik leefde ( voorzichtig) verder... Nu, 40 jaar later ben ik er nog en... Alweer kan ik mij laten testen. En alweer doe ik het niet! De kans blijkt namelijk steeds groter dat iedereen er wel een spoor van bij zich draagt... Heel voorzichtig denk ik...we worden weer belazerd. Er moet aan ons verdiend worden! Kijk maar eens naar hoe het gaat en vooral naar hoe het altijd al ging! Goed voor jezelf zorgen en zo gezond mogelijk leven! Wie levert dat nou winst op? Ons, gewoon ons!

Kwaad worden heeft geen enkele zin. Dat is niet meer dat een duistere energie! Het overkomt ons, die Corona? Nee, natuurlijk niet! We omarmen hem om onze echte verantwoordelijkheid niet onder ogen te hoeven komen. Mondkapjes op en 1.50 afstand? Laten we eens anders gaan denken en anders handelen. Wil je van mij horen hoe dat dan moet? Mijn God, wat zou dat makkelijk zijn! Het wordt de hoogste tijd om ons met hart en ziel erin te storten!

Op dit blog de laatste kans om een keer vriendelijk te reageren! Geen onzin meer over kritiek  of  je mening willen zetten. Zit ik dan te wachten op je mening? Nee, want dan zou ik er wel om vragen! En je kritiek hoef ik al helemaal niet.... Wat een bijzonder afscheid van de blogwereld! Herinner mij maar zoals je wilt! Gelukkig heb ik goede herinneringen aan velen.

Zie je hoe heerlijk lelijk dit is! Deze 2 werkjes heb ik gemaakt als iemand die totaal niks kan! En dat werkt bevrijdend. Een soort corona-bevrijding. Ook best een goeie therapie. Pak de verf naar keuze en een dito ondergrond. Alles is geschikt! Maak er maar gerust een knoeiboel van en dan....Dan blijk je meer te kunnen dan je dacht. Laat het vooral niet worden wat je had verwacht. .😵😮😛

Hij is weer weer! Nieuwe foto, nieuwe bewerking. Mijn vrije dag...en toch doe ik dan minder dan ik van plan was! Inderdaad, dat kleine afwasje en gelijk het spul teruggebracht naar de 'zorgpost'. En...ook m'n haar en baard geknipt! Redelijk gelukt.Haar met de tondeuse en dan plukjes draaien en afknippen... Maar dat werk sorteren is anders uitgepakt. Heb een aantal 'werken' uitgezocht waar ik details van op de foto gezet voor eventueel bij 'schrijfstukjes'. Morgen komt mijn h.h.hulp, aan haar heb ik veel. Volgende week dinsdag komt mijn 'maatje' zich de eerste keer! Had het aangevraagd via Humanitas...Ben de laatste jaren erg geïsoleerd geraakt en ben de laatste 10 jaar behoorlijk achteruit gegaan... 10 jaar geleden deed ik dit werk zelf...maar ik kan helaas niet zo veel meer... En dan te bedenken dat ik hier nu al een slapeloze nacht van heb! Pijn op de borst van de zenuwen...Hij ( Gerrit) komt dan met de dame van Hum...

Alweer een poging om mijn werk te sorteren! Bloggen/schrijven om de dingen voor jezelf op een rijtje te zetten? Als open-mindend figuur ben je niet altijd veilig, dus je kan een blog totaal privé houden... Helaas/gelukkig heb ik geen eelt op mijn ziel. Je kan er soms van schrikken wat mensen bij reacties neerzetten! Zelf tracht ik altijd zo min mogelijk of eigenlijk helemaal niet te kwetsen op het blog van een ander. Er zijn inderdaad mensen die iets teveel in hun eigen wereld leven en vol van zichzelf zijn Op Spijkerbed heb ik vooral goeie ervaringen en dat leek ook zo op Werkwijze....totdat; Totdat corona om de hoek kwam kijken! Het leek wel of de remmen los gingen, zeker als mensen ineens menen dat ze van alles kunnen stellen. Neem nou de reactie mogelijkheid op een blog. Reageren vanuit je luie stoel en niet echt nadenken wat dat met de ander kan doen! En nu helemaal terug naar 'voor mezelf' schrijven...Tot op heden voelt Proefblog wat veilig...

Spijkerbed Het bloggen is een heel ander gebeuren geworden. In ieder geval voor mij! Misschien is bloggen op zijn retour.

WAAROM BEDANKEN? Dat soort mensen houden ons wakker... Ik leer veel van je,....

Aan wie anders? Het is niet correct om namen te gaan noemen... Het gaat in feite niet eens over hen! Het gaat over een veranderende mentaliteit. Deze twee niet genoemde dames spannen soms de kroon! Het zijn de ego-trippende betweters. Zal ik dan maar eens gewoon vertellen waar ik blij mee ben? Met JOO-EXPO, zij motiveerd mij door gewoon haarzelf te zijn. Haarzelf, met prachtige werken! Laat ik vooral  Fotorantje niet vergeten, haar heb ik in het echt ontmoet. Het was werkelijk bijzonder....Aan haar ontleen ik de rust... Maar laat ik vooral SEA FOR ALL  niet vergeten Werkelijk een bijzonder mens. Dank jullie dat ook mensen als jullie bloggen!!!

Kan het mij eigenlijk nog schelen? Eerlijk gezegd; steeds minder. Veel van de reacties zijn oprecht en sommige zijn niet meer dan het ventileren van hun eigen frustraties! Maakt dat mij wat uit? Steeds minder want jezelf voor schut zetten in een reactie is ook heel waardevol! Weet je wat zo gek is? Ik ben alle mensen, ik ben iedereen.

Het is logisch dat mensen conclusies trekken uit wat je schrijft. Maar ondanks mijn gevoeligheid blijf ik schrijven zoals ik ben. En niet vanuit hoe ik graag gezien zou worden! Als ik me echt kwaad voel..dan uit ik mij... Wel liefst zo min mogelijk kwetsend... Natuurlijk kan ik denken; Laat ze maar reageren, ze kennen mijn leven toch niet! Neem reacties maar met een korreltje zout... Helaas is het vaak als zout in de wonde.

De Nieuwe tijd. Weer even terug op mijn Proefblog, begonnen in 2020. Zomaar, zonder speciale reden...op proef dus. Onze vrijheid is ingedamd, er zijn er die zeggen; Maar dat ligt aan jezelf. Dat soort mensen denkt dat vrijheid blijkbaar betekent; Kunnen doen wat je wilt... Al die corona regels schaden ons toch niet? Ze zijn voor ons eigen bestwil. Maar wie bepaalt die regels eigenlijk en met welk recht? Verdiep je maar eens in de informatie die er verstrekt wordt. Allemaal los zand, de ene onzekerheid na de andere... Misschien wordt juist daarom ons de mond 'gesnoerd'. We worden behandeld als kleine kinderen, die massaal het begrip 'verantwoordelijkheid' niet kennen. Regels als wettelijke verplichtingen? En dat bepaald door 'onwetenden'... Hebben ze wel eens gedacht aan goede en integere voorlichting? Een volwassen verzoek om rekening met elkaar te houden? Eigen verantwoordelijkheid dragen...en daarin zelf beslissen. Spiritueel gezien...

Want niemand bestaat niet , net zo min als iemand. Heb ik op dit blog nog iets zinnigs te zeggen? Totaal niets wat jij al niet weet. Ook al doe je alsof; O, maar dat wist ik nog niet!

Maar enkel als ik weer eens wat wil uitproberen. In deze periode zal ik mijn vooral concentreren op Werkwijze en nog een beetje op Spijkerbed. Alleen voor de werkelijk niet-ge-interesseerde vertel ik waarom ik dat doe. Werkwijze begint steeds meer mijn belangrijkste blog te worden...

Waarom doe ik dit eigenlijk nog?