Ons Bewustzijn (ons bewuste zijn) Bij mij gebeurt nou eenmaal nooit wat... Trouwens, wie zou daar nou interesse in hebben! Eigenlijk gaat het een ander niks aan, je weet maar nooit wat ze ermee doen! Het beste kun je vertellen over waar je goed in bent en over wat er dan af en toe mis gaat of praten over de misstanden in de wereld en in de politiek! Alles bij elkaar opgeteld praat je dan in werkelijkheid nergens over! Pardon? Moeten we dan praten over hoe onze dag was... Over wat we gegeten hebben en over waar we met de vakantie naar toe gaan? Vreemd genoeg kan je vaak iets zinnigs bijdragen door stil te zijn. Niet demonstratief, niet vanuit een soort verveling of desinteresse. Zo af en toe een rustpunt zijn in een heftige discussie of binnen een hectisch gesprek. Niet doen alsof nee, gewoon door werkelijk aanwezig te zijn. 🙇 🙏
Eindelijk weer een tekstbericht! Maar waarom beeld ik de Ikebana's daarbij af? Het heeft alles te maken met... hoe we de Geest anders kunnen verkennen! Althans, zo gebruik ik het/hem/ haar. Werken aan harmonie binnen jezelf Uitstralend naar anderen... Natuurlijk vereist dit 'oefening', maar vooral de liefde om creatief te zijn. Je kunt je verdiepen in alle regels die bij Ikebana horen. En dat heb ik vele jaren geleden uitgebreid gedaan. 20 jaar later, nu dus... ben ik zover gekomen om het los te laten en het puur vanuit mijn 💚doe. Net zoals Leven zelf. De vrije geest is gesteund! 😍
Hoe ontstaat het? In een bui ga ik voor mijn ezel zitten en laat ik de kleuren 'zichzelf' kiezen... Dan ontstaan er onbekende vorm die ik met mijn penseel ga volgen. Tegenwoordig maak ik tussen door foto's die ik dan op mijn scherm op mij in laat werken. Daarna weer schilderen en dat herhaal ik diverse malen! Enzovoort, enzovoort. Maar soms doe ik tijden niks... Totdat de geest weer wil!
Of we op elkaar leken weet ik niet... Zijn naam was Hendrik Walter Hij stierf gelijk na zijn geboorte... Als kind vond ik ooit het trouwboekje van mijn ouders en daar werd hij in vermeld! Als hij er nog was had ik vast veel steun aan hem.. Of hij aan mij... In de oorlog van 40-45 verloor ik een stel tweeling zussen, ze stierven in de couveuse...de stroom werd afgesneden. Mijn overleden broer komt de laatste tijd weer even langs.. En we zijn nog niet toe aan een 'gesprek'.... Dat heeft tijd nodig...
Dan pas 'sla jij toe'.. Meedogenloos! Hi,,hi.
BeantwoordenVerwijderen