Mijn Vader.... Op zijn sterfbed, ongeveer, zei hij dat ik altijd al zijn lievelingszoon was.. Mijn hart wist dat! Mijn Vader... Hij bleek ooit een mooie man te zijn, een rare man ook! Over wat hij mij heeft aangedan..ik ga erover schrijven. Vanuit een intense staat van vergiffenis, de echte! O, ja..hij heeft mij vermoord, dat wel... Doodgemaakt om ooit weer op te staan. Op te staan als die ik werkelijk ben. En daar ben ik hem dankbaar voor.
Bloggers zijn hier vaak keurige mensen... Dan is het bloggen een oppervlakkig vermaak. Tja, tis vaak een gemiste kans, want er is zoveel aan de hand in deze tijd! Maar...laat je niet opjutten
Naar een dokter gaan hoeft niet echt... Dat ligt eraan van wat je wilt herstellen. Meestal weten we zelf wat we gedaan hebben waardoor we het willen herstellen..
Want uiteindelijk besloot ik geen persoonlijke dingen meer te bloggen.. Ze zijn gewoon te heftig. Zal ooit wel weer gebeuren, maar voorlopig nog niet. Overigens ben ik best tevreden over de foto-kwaliteit van dit Alcatel toestel. Toch overweeg ik weer een Samsung te kopen...Daar schijn je veel meer mee te kunnen. Vooral fotograveren blijft mijn meest geliefde hobby.... 😇💚
Echt over van alles schrijven dat ons dwars z it! Die idiote verantwoordelijkheid die we vaak moesten dragen! En dan dat 'aantrekrlijk'moeten zijn! Gespierd en bruin.. Deze maatschappij is behoorlijk doorgeslagen naar die onmogelijke perfectie,,,
Omdat ik er morgen even niet kan zijn. De knoop in je maag, alsof er een rubberen mes in je bedroefde ziel snijdt. Belandt tussen de oude mensen en zelf al aardig op weg. Dan vraag je je af, wat maakt hen zo oud? Hun houding, de kleding, de manier van lopen, van kijken? Want wat hoort er nou werkelijk bij oud zijn? Natuurlijk is het prachtig dat je al bijna 70 bent, want toen je 34 was had je alle reden om ervan uit te gaan, dat je nog maar kort te leven had. De dag van die ene angst ruilde je in voor de dag van de andere angst. Totdat het je niet meer uitmaakte en je gewoon per dag leefde. En zo stapte je van de ene dag van angst in de dag van vrolijkheid en optimisme. Die werden dan weer ingeruild voor andere dagen, keer op keer andere gevoelens, andere verwachtingen. Wat heb je daarvan geleerd? Je bent die je bent...elke dag anders en toch elke dag dezelfde. Dat is precies wat je voelt, elke dag anders en toch dezelfde. Ben je gelukkig of ben je ongelukk...
Namelijk, een veel te grote! Want het gaat over mijn nieuwste Ikebana stukje. Gisteren gemaakt en...ben er weer reuze blij mee. 😊 Misschien later op de dag het Weekendbericht.
Reacties
Een reactie posten