Proefblog anno NU.

  Alles gaat voorbij

Alles gaat voorbij en meestal komt het gewoon weer terug!  Een blog waar weinig mensen komen.... Bloggen was ooit voor mij 'delen' en dat is het niet meer. Het is een soort 'pauze-schade', eerst de corona die met iedereen iets anders deed. Weet jij eigenlijk nog wat het nou werkelijk was? Gelukkig ben ik er zeer realistisch onder gebleven en kon ik prima de zin van de onzin scheiden... ik leef nog en heb er niemand ( letterlijk)  door verloren.... En toen kwam die absurde oorlog! Nee, ik ga me er niet eens in verdiepen. De gekte van de mens zal wel blijven duren. Over schade gesproken....Dit hele gebeuren schaadt een ieders vertrouwen in de mensheid.

  Zeg maar gerust, de stille uithoek van de eerlijkheid! Laat ik beginnen met hoe anders het is om alleen te leven! Ja, ja zo is het mij vergaan.. Maar weet je ook dat het niemand iets kan schelen?

  Mijn mooiste foto! Ja, zo gaat dat steeds meer voelen... Laat me, want ik ben alleen geboren en alleen wil ik sterven. Geloof me, je kan toch niet mee! Of ik je nog zal onthouden... dat weet ik niet. Van de dood weet ik eigenlijk niks. Want misschien leef ik dan nog maar alleen in jouw herinnering. Maar misschien leven we altijd al in onze herinnering...

  Neem nou vandaag: de dag begon goed! En aangezien je een  'alleenstaande' bent, moet je er zelf van alles doen om het goed te houden!    Ach, ik ben 72 en alleen... herinneringen komen en gaan, of je wil of niet! Ben er vaak niet zo gek op...herinneringen. Of ze nou goed of slecht zijn, je kan er toch niks meer mee! Want zowel de goede als de slechte maken mij toch verdrietig. Vandaag leek een goeie dag te worden en vlak voor het eten.... Ik plaste weer eens in mijn broek en ondanks de beveiligende inleg  ging het mis.  Zat de inleg scheef of was mijn plasser weer eens verschoven? Vooral dát was het enige dat anders was....

De rust die er nodig is voor onze natuurlijke en noodzakelijke verandering. En die verandering voltrekt zich vanzelf als er Rust is.

Het leven is tijdelijk.....   Is het leven anders dan gewoon een fantasie? Soms een droom, soms een nachtmerrie...

Over GOD?  Want zo anders zijn we helemaal niet! Waar halen we het toch vandaan dat het altijd aan de ander ligt? Er is helemaal geen ander! We zijn werkelijk één... En toch vechten we daartegen, mannetje en vrouwtje zijn. Maar dat is niet meer dan de mogelijkheid tot voortplanting, en daarna kan je gewoon liefhebben die je wil! En...er is maar één oerbron! Maar dat was te ingewikkeld of misschien te simpel! Dus ontstond de religie... want wat wel of niet mocht dat gingen we zelf bedenken, zoals het ons uitkwam. Het ging om macht... want het werd ineens voor ons bepaald! Dit mocht wel en dat mocht niet.... En het kwam allemaal van... GOD. Een verzonnen God, want god is stil en neutraal en god is gewoon. Meer niet! God is Zijn...Want we zijn.

 En het gaat over GOD. De god van jouw fantasie...

 Althans, dat denk ik... Helaas ben ik een beetje in de plaswar. Het beïnvloed mij meer dan ik zou willen. Tot mijn grote verbazing komen ook hier mensen kijken! Gelukkig durf ik hier persoonlijker te zijn ,zit namelijk in mijn blote kont! Ja, wel een shirt aan, maar had nou eenmaal in mijn bed geplast. Wat een gelazer is dat toch! Mijn rustdag, dus ben pas een uur op! En piep weer als een foute fluitketel... astma heet dat. Soms word ik duizelig... hoort erbij Wil van alles, maar kan even niks. Alhoewel het vreemd is, maak ik mij er geen zorgen over. Want zo ben ik nou eenmaal. Raar, maar ik heb een eindeloos vertrouwen in mijn 'lichaam'. Oftewel, in mijn ziel en zaligheid. Hé blogger, kom hier niet te vaak!

Gewoon zeggen wat je voelt en denkt, wat geeft dat veel lucht! Maar gewoon uit liefde voor het leven en voor je medemens... Zo moeilijk is dat toch niet? Liefde...de liefde voor je  ouders, voor je kinderen.. Het is een Liefde  die over een ieder gat! Want iedereen is je vader, je moeder, je broer of zuster en iedereen is je kind.

 Ben altijd extreem vroeg wakker.... Dan ben ik eigenlijk op mijn helderst! Als ondersteuning keek ik vandaag naar café Weltschmerz... Dat doet me goed...ben zelf wat simpeler in het uitten. Gewoon via mijn simpele Hart! Om 7: 15 ben ik even wat boodschappen gaan doen, want vandaag ben ik  'vrij', zo heet dat! Maar zijn we niet elke dag VRIJ? Nee, want we leven nou eenmaal in gemeenschap en wat is dan vrij? Had eindelijk weer eens een foongesprek met mijn oudste zoon... Vreemd, we denken hetzelfde maar toch extreem anders. Natuurlijk ging het weer over de corona gekte.... Ach, het was geen slecht gesprek.... maar we denken extreem anders. Hoe en wat? Was ik altijd al zo? Ik geloof alleen in MIJZELF.

 Maar dat wil zeker niet zeggen dat je nooit moet  proberen er aan te doen wat je kan! Nee, over Corona ga ik het niet hebben, alleen over datgene wat ons persoonlijk kan overkomen. Bij mij is het de astma, die ineens weer in alle heftigheid terugkeerde! Gisteren ging het zo goed dat ik werkelijk even dacht; Ik heb het overwonnen! En zowaar, vandaag krijg ik nauwelijks nog lucht! Van anderen weet ik dat astma kan komen en gaan.. En weer komen.... ( en gaan). Dus vandaag heb ik wat extra geslapen, maar ook doorgezet om niet in een depressie te raken. Ben flink tekeer gegaan in mijn huis, nog even wat boodschappen gehaald en nu... Nu zit ik ademloos te typen. Zal maar zo zeggen: Het leven gaat door.

  En, hoe voel jij je nou? Was het terecht hoe jij er mee omging en had je 'gelijk'? Want dat was toch belangrijk! Het gelijk hebben en het goede hebben gedaan.

  Zal nog wel even duren hoor...

  Maar het nieuwe laat nog even op zich wachten! Eerst maar weer eens mijn Spijkerbed testen...