Dit blog is alleen voor hen die het willen volgen. En dat geldt voor beide... Rust gaat voor mij niet meer vanzelf, net zo min als schilderen. Praten en schrijven, ook al onrustig. Daarom blog ik even hier, mijn stilste blog! Heerlijk om juist hier even de ruimte aan een ander te laten. De foto's komen later pas. Een eerste foto... Twee vind ik genoeg.
Michaël, zo heet deze aartsengel...een strijder tegen onrecht. In deze Nieuwe Tijd worden deze symbolen vaak gebruikt om de opdrachten die wij als mens ervaren, te omschrijven... Michaël (klik) Maar ik ben of heet gewoon Walter! Geboren in dit aardse leven. De tijd lijkt rijp voor een 'moeilijk 'schrijfstuk. Inderdaad, de Nieuwe Tijd is komende...we beginnen wakker te worden! Het vreemde is dat ik 'wakker' geboren ben. En dat bezorgde mij, aards gezien, een moeilijk leven! Heb ik mijn opdracht gelijk al herkent, zo vlak na mijn geboorte? Niet als zodanig, maar wel al snel in mijn daden. Strijdend voor recht was ik reeds vroeg. Maar vooral levend in het onbewuste. Dat bewustzijn moest in mij rijpen, groeien in het Bewuste Zijn. Is het toeval dat mijn naam Walter werd? Drie namen heb ik en Walter was eigenlijk mijn tweede naam. Toch besloot mijn moeder mij Walter te noemen en als kind heette ik 'Wally'. Eind van dit jaar word ik 70, 10 ...
Een deur naar het Licht. Aan de muur vrij van het kruis... Dan is het alsof wij weer vrij zijn als een vogel! Een chocolade haas naast je bord, beschilderde eieren in een mand. Paasbrood en een roomboterkipje. Verse sinaasappelsap en noem maar op... En dan natuurlijk eieren zoeken! En Jezus dan? Opgestaan uit z'n graf, herrezen heet dat. Nooit van gehoord...Liever had ik dat speciale ontbijt! Pas vele jaren later, eigenlijk bijna een generatie later dringt dit tot me door en alleen met de diepere betekenis van dit verhaal kan ik nu iets. Ook wij worden nog steeds gekruisigd en velen van ons 'sterven' aan dat kruis. Gelukkig zijn er ook genoeg die door inzicht en levenslust, net als Hij weer opstaan, opstaan na op een bepaalde manier te zijn gestorven. Op een bepaalde manier gekruisigd zijn....
Waarom dit een proefblog anno 2019 heet? Het wordt een samenvoeging van al mijn oude blogs; Spijkerbed Werkwijze en Walter's fotoblog. Die gaan dit jaar verdwijnen en worden dus in dit blog verwerkt en zullen daardoor ook een nieuwe benadering gaan krijgen...
Met mijn 2 andere blogs ben ik... eindelijk gestopt! En dat was nog een hele strijd.... alsof ik ontrouw werd. Zelfs mensen in de steek gelaten... Gelukkig kan ik er nu om lachen, want...wat een domme arrogantie om jezelf zo belangrijk te vinden!😅 Gek genoeg heb ik dat nooit echt gevonden, ik blogte gewoon wat er in mij op kwam. En zorgde ervoor om zo eerlijk mogelijk te zijn...zonder anderen te kwetsen! Ben wel benieuwd naar hoe ik verder zal gaan... Natuurlijk anders, maar toch mezelf? Wellicht zijn dit de kleren van de keizer?
Zeker als we iets ouder worden en er van alles wegvalt; b.v. je rol in de maatschappij en hoe belangrijk je bent(?) Of zelfs werken aan een toekomst enzo 👤 Een gevoel van doelloosheid kan de kop op steken... of angst voor de dood ? Na al de veranderingen binnen mijn 'denken en beleven', kwam het volgende in mij op; Mijn doel ben ikzelf! En aan dat zelf werk ik nu op een heel andere manier... En dit zag ik toen ik opstond en wel rond 8 uur... 🙋🙏 Inderdaad Het gaat om Bewustwor ding ( en wat het Bewustzijn uiteindelijk inhoudt) Maar daarover een andere keer 😎
Reacties
Een reactie posten