Naar een dokter gaan hoeft niet echt... Dat ligt eraan van wat je wilt herstellen. Meestal weten we zelf wat we gedaan hebben waardoor we het willen herstellen..
Eerst maar de huidige fase... Aan deze ben ik begonnen, naar aanleiding van een droom... En begon met een makkelijk donkergrijs,daarna liet ik mijn penseel a.h.w. zelf het doek aftasten en stuurde in het begin niet echt! Totdat ik aan de droom begon te denken, een droom die nauwelijks beelden vertoonde. Dus kon ik niet anders dan te gaan volgen wat er reeds op het doek was verschenen... En zo begon het... Een detail van nu; Wordt vervolgd....
Zeer verontrust kijk ik naar de samenleving... En onszelf dan maar wijsmaken dat we verder zijn gekomen? Eigenlijk geloof ik daar best in.. maar durven we daar al voor uit te komen? Oké, we weten meer en we kunnen meer.. maar daarvoor zullen we ook oude gewoontes moeten durven opgeven... 2020, Wordt dit nou echt het jaar van de Grote verandering? Zou prachtig zijn..2020 het jaar van de positieve ommekeer. Tenzij je denkt; ach dit is al zo vaak gezegd! Sorry, maar nooit door mij! Let us live again! And don' t ben a Corona...
Maar meelezen mag. 🙏 Eerst maar weer eens een foto? Want dit kind is voor iedereen. Waarom worden mijn stukjes zeer persoonlijk? Het gaat er hier vooral om hoe mijn 'nieuwe' invallen tot stand zijn gekomen. Regelmatig kom ik, dankzij internet, denkers tegen waarin ik mezelf herken. Of eigenlijk; hoe ik zelf al dacht zonder hen te kennen. Aanleiding was dit keer Bram Bakker Eerder niet van gehoord. En via zijn interview met Jorn Luka kwam ik anderen tegen, zoals Gabor Maté. Nu even een foto-pauze; Weet De pauze duurt erg lang, omdat het over Alles gaat! Laten we maar beginnen over de waanzin van medicijnen, Ze genezen zelden iets ze verdoven of verlammen. En meestal ontkennen ze alles wat er werkelijk aan de hand is! Om nog maar te zwijgen over de bijwerkingen... Weet je wat er werkelijk geneest?> Inzicht in jezelf en inzicht in alles wat je dwars zit! Hé, en ik ben GOD niet! Stel je toch eens voor; Je zou dan voor eeuwig leven en altijd kerngezond zijn.
Omdat ik er morgen even niet kan zijn. De knoop in je maag, alsof er een rubberen mes in je bedroefde ziel snijdt. Belandt tussen de oude mensen en zelf al aardig op weg. Dan vraag je je af, wat maakt hen zo oud? Hun houding, de kleding, de manier van lopen, van kijken? Want wat hoort er nou werkelijk bij oud zijn? Natuurlijk is het prachtig dat je al bijna 70 bent, want toen je 34 was had je alle reden om ervan uit te gaan, dat je nog maar kort te leven had. De dag van die ene angst ruilde je in voor de dag van de andere angst. Totdat het je niet meer uitmaakte en je gewoon per dag leefde. En zo stapte je van de ene dag van angst in de dag van vrolijkheid en optimisme. Die werden dan weer ingeruild voor andere dagen, keer op keer andere gevoelens, andere verwachtingen. Wat heb je daarvan geleerd? Je bent die je bent...elke dag anders en toch elke dag dezelfde. Dat is precies wat je voelt, elke dag anders en toch dezelfde. Ben je gelukkig of ben je ongelukk...
Reacties
Een reactie posten