Proefblog anno NU.

Van Spijkerbed naar hier... Schilderen en schrijven.... Ze schieten er behoorlijk bij in dus verhuis ik maar even naar dit rustige blog. Met bovenstaand schilderij begon ik weer een stapje verder te gaan. Weer wat oude technieken uit de kast gehaald! Het resultaat is er nog niet.Dus ga ik verder met experimenten in dit werk. Schrijven? Gelukkig blijft het belangrijkste in mijn hoofd zitten. Totdat het er eindelijk weer eens uitkomt! Als zeg ik het zelf ( een ander zal het namelijk niet doen ) toch heb ik interessante dingen geschreven, zowel op mijn Spijkerbed als op Werkwijze...

Het gekke daarvan is juist dat het de lichte vragen zijn... Zoals, hoe voel jij je werkelijk.Nu ! Vooral dat werkelijke nu lijkt ons soms onbelangrijk of misschien eigenlijk veel te persoonlijk! Uiteindelijk zijn we vooral 'buitenkant'... Want diep van binnen, zonder al die pretentie van die je bent.. ...wereldverbeteraar, spirituele leraar, ....noem maar op! Want kijk eens in je hart, wie ben je werkelijk en...hoe voel je je?

En inderdaad, ooit is mijn proefblog zo begonnen! Onderzoeken hoe ik (we?) anders zou(den) kunnen bloggen... Daar is dit een prima tijd voor...Ben eigenlijk allang bezig met  'verandering', meestal geboren uit noodzaak! Misschien wel altijd? Op verschillende manieren was ik er al mee bezig; De strijd tegen onrecht en het recht om mezelf te kunnen zijn. Zonder stigmatisering en zonder etikettering...zonder regels die naar willekeur werden uitgevoerd! Want er zijn er veel, bedacht door mensen die daar zelf baat bij hebben, en dan ook nog vanuit een zelf gecreëerde machtspositie. Want ja, zo ontstonden de systemen en zo zitten ze nog steeds in elkaar. We worden wakker geschud, want uit onszelf lukte het niet. En zo ontstond.... Corona! Over portretfotografie ga ik het later eens hebben op mijn fotoblog!

Even wat ikebana attributen laten zien? Op dit blog gaat het voorlopig over 'schilderen'. En wel over het hoe wat en waarom! Schilderen dus... Deze ga ik wat uitgebreider bespreken. Het begon met mijn poging tot het verbeelden van de Stilte... En..het werd steeds minder Stil! Het phtalo blauw begon mij steeds meer te inspireren, dus ga ik verder. Hoe? In ieder geval trachten de Stilte te bewaren... Dus eigenlijk wordt dit een louter creatief blog! Ikebana en schilderen gaan namelijk prima samen, want op een speciale manier verruimen ze de geest.... Geestverruimend dus....?

En het gaat voorlopig nog door! Het is niet de Stilte die ik zoek maar de diepere betekenis ervan. Hoe vul je die in en wat doe je ermee?

Noem het gerust een drukke dag! Mijn goede gevoel begon met het aanschaffen van dit blauw. Een heel sterk en sprekend blauw... Verder eindelijk mijn nieuwe bril besteld en een geweldige mazzel gehad een prima solide sidetable te vinden... En nog afgeprijsd ook! Met deze kleur ga ik weer eens flink aan de schilder-slag... 😇

Onder mijn drukte van de vorige afbeelding zit toch altijd de Stilte. Bedekt onder het laken van ogenschijnlijke drukte... Je kan gewoon zeggen; Ja, want zo ervaar ik het,maar als beeldend kunstenaar heb je ook de behoefte die Stilte te delen. Dus dit mag ik alvast een 'mede-deling' noemen! En heel voorzichtig verscheen de Stilte...

Op het verkeerde been zetten, zo mag je de titel noemen; 'Flappie zoekt sperziebonen.' Waar het werkelijk over gaat is over het Spirituele schilderen! Gek genoeg heeft dat alles te maken met; Loslaten! Schilderend laten komen wat er komt en meestal gebeurt het dan! Eerst denk ik; wat een troep, wat een rotzooi... mijn hemel, ik kan toch veel beter! Maar ook dat laat ik dan gewoon los en ga kijken naar wat mijn werk mij te zeggen heeft. Of zelfs; wat wil het mij leren, wat is de vraag? Nee, niet denken maar doen. De sperziebonen komen vanzelf wel!

De fase van het Nu; 29-1-2020 Ook dat, maar het gaat vooral over onze vrijheid van geest en de mogelijkheid die we tegenwoordig hebben om te strijden tegen onrecht met de middelen dit ons ter beschikking staan. Met onze talenten! Talenten hebben we allemaal en velen zijn er ten onder gegaan in 1940-45 tijdens de holocaust. Veel baby-boomers leven nog steeds in de schaduw van die pijn! Daar is de tijd rijp voor (2020) om er eens actief mee aan de slag te gaan. De hoogste tijd om ook eens onze mentaliteit te 'vernieuwen'. Het begrip 'spiritualiteit' mag eens in een ander licht ervaren worden. Niet meer als een soort sprookje of utopie. Maar als een realiteit van de Nieuwe tijd, de wakkere mens! Laten we eens kijken naar onze talenten... De mijne ken ik; Mijn manieren van uitten. zoals schilderen, schrijven en fotograferen. Ook mijn verbale kracht is er een van, vooral betreffende deze laatste houd ik mij vaak in. Verder kan ik b.v. via het blogge...

2020

Is deze manier van creatief bezig zijn voor iedereen geschikt? Ook als je zegt; Ach, ik kan nog geen penseel vasthouden... Nou, het is in feite veel meer dan schilderen, het heeft te maken met het overwinnen van; Angsten. Onzekerheden, Je grenzen verkennen, wat wat durf je te doen als het enkel maar om doek, papier en verf gaat? Gewoon beginnen en dan kijken naar wat het met je doet... Ervaren wat je met de ontstane ruimtes op het doek durft te doen! Laten we het maar beter geen therapie noemen, want dan schieten we vaak weer in de stress van het MOETEN. 🙆

Schrijven over hoe dat werkt. Anders schilderen, maar hoe pak je dat dan aan? Maar er komen te weinig bezoekers... dus al te veel energie zal ik er ( nog) niet insteken. Misschien later alsnog!

Min of meer gingen bij toeval bij mij ineens de remmen los! Ik had nog wat doeken liggen waar een ander wat op gerommeld had, die gingen bij het grof vuil dus ik nam ze mee... En van de acrylverf had ik wat kleuren die ik eigenlijk zelden gebruik! Vanavond ben ik er flink mee tekeer gegaan. Heerlijk, gewoon wat beginnen te smeren zonder idee in je hoofd. Lijkt me toch eens leuk om hier een klein clubje mee te starten. Bevrijdend schilderen! Hoe ik daarmee aan de slag ga laat ik jullie hier zien Dit is slechts een begin.

Want daar is het een proefblog voor... Om je 'gekte' te durven delen. Gekte, waarmee je niet eens een ander lastig valt, maar toch dat extreme anders denken. Het is niet eens provocerend.... Toch denk ik vaak; Is het eigenlijk niet logisch dat iedereen dat wel eens heeft?

En dan, zomaar ineens ben je 70! Zodra je over je gevoelens wilt praten omtrent dat onderwerp, vliegen de clichés je om de oren! : Je bent zo oud als je je voelt; : Elke leeftijd heeft wel iets moois; : De dood komt steeds dichter bij dus je tijd begint op te raken; : Wees dankbaar dat je nog leeft!; Oké, maar wat voel je werkelijk? Want de situatie waarin je verkeert kan veel bepalen. Lukt het je überhaupt om hierin eerlijk naar jezelf te zijn?

Ooit aan begonnen... Maar nooit afgemaakt! De eerste opname als voorportaal van Slingedael heette Tussendael. Daar zat ik idd tussen mensen die werkelijk korsakof hadden. Hen heb ik diverse keren naar hun kamer moeten leiden. Overigens niet iedereen en sommige slechts tijdelijk! In dit stukje gaat het over 'schilderen'. Soms liepen de afgebeelde mensen op de gang en terug op mijn kamer schilderde ik hen uit mijn hoofd. Al een tijdje zwerft het ding op gezicht afstand. Misschien toch maar eens afmaken, vanuit de losse pols?