Het eerste bericht kan ook het laatste zijn...

Geen andere blogs meer, ben er klaar mee.

Kom je niet, dan kom je niet.

Mijn hart is koud en voel geen verdriet.

Al is het maar voor mezelf;

Ik blijf hier komen...

Totdat de dood ons scheid. 






Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Ja, het 'WORDT VERVOLGD'heeft tijd nodig!

Afbeelding
 Mijn Vader.... Op zijn sterfbed, ongeveer, zei hij dat ik altijd al zijn lievelingszoon was.. Mijn hart wist dat! Mijn Vader... Hij bleek ooit een mooie man te zijn, een rare man ook! Over wat hij mij heeft aangedan..ik ga erover schrijven. Vanuit een intense staat van vergiffenis, de echte! O, ja..hij heeft mij vermoord, dat wel... Doodgemaakt om ooit weer op te staan. Op te staan als die ik werkelijk ben. En daar ben ik hem dankbaar voor.
Meer lezen

Hoe mijn vadermij vermoordde!

Afbeelding
  ...Toen ik in mijn puberteit raakte ging het al mis.. 'Je lijkt wel een wijf!" Er was nix ik deed gewoon mee met mijn tijd! Eind zestiger jaren, en alles leek te kunnen. Maar de ene vernedering na de ander, mijn vader was daar goed in! Ach, en toen ging ik trouwen.. Ze werd zwanger en mijn vader zei sarcastisch; o, je julle hebben vies gedaan! Hier moet ik even stoppen, het wordt me echt te zwaar... Nu, op mijn leeftijd besef ik dat hij een zeer gefrustreerde man was.. Liefde was...smeerlapperij.
Meer lezen

Spannender gaat het even niet worden!

Afbeelding
  Want uiteindelijk besloot ik geen persoonlijke dingen meer te bloggen.. Ze zijn gewoon te heftig. Zal ooit wel weer gebeuren, maar voorlopig nog niet. Overigens ben ik best tevreden over de foto-kwaliteit van dit Alcatel toestel. Toch overweeg ik weer een Samsung te kopen...Daar schijn je veel meer mee te kunnen. Vooral fotograveren blijft mijn meest geliefde hobby.... 😇💚
Meer lezen